รถบ้านอาลอสอยู่ในสภาพสมบูรณ์ทุกส่วน ไม่มีอะไรเสียหาย สภาพทั้งคันราวกับเพิ่งออกจากโรงงาน
“ชิงซวี่ ของพวกนั้นที่อยู่ในรถ อันไหนควรทิ้งก็ทิ้งให้หมดเถอะ”
หลังตรวจสอบการใช้งานทุกอย่างอย่างคร่าว ๆ แล้ว เขาก็ลงมือช่วยหลิ่วชิงซวี่โยนข้าวของส่วนตัวที่เจ้าของรถคนก่อนทิ้งไว้ ออกไปยังกองพื้นที่โล่งห่างออกไป
ส่วนหลิ่วชิงซวี่ถือผ้าขี้ริ้ว เช็ดตู้ ที่วางแขน โซฟา และบริเวณอื่น ๆ
เมื่อทำความสะอาดภายในรถจนเรียบร้อย เย่โม่ก็ใช้ความคิดเรียกสิ่งของใหม่ ๆ ออกจากมิติพกพา
ชุดเครื่องนอนใหม่เอี่ยมพร้อมปลอกหมอนเนื้อนุ่มถูกปูไว้ในห้องนอนใหญ่ ผ้าเช็ดตัวและของใช้สำหรับอาบน้ำจัดวางเป็นระเบียบในห้องน้ำที่แยกพื้นที่เปียกแห้ง ส่วนข้าว แป้ง น้ำมัน เนื้อบรรจุสุญญากาศ วัตถุดิบอาหารสำเร็จรูป และน้ำดื่มบรรจุขวด ก็ถูกเก็บเข้าตู้ในครัวกับตู้เย็นประจำรถอย่างเป็นระเบียบ
เสบียงทั้งหมดนี้เขาเก็บมาจากโกดัง มีปริมาณมหาศาลและครบครันทุกประเภท เพียงพอให้ทั้งสองคนใช้ได้นานทีเดียว
เย่โม่ปีนขึ้นไปบนหลังคารถ เติมน้ำลงในถังจนเต็ม แล้วจึงกลับเข้าไปข้างใน
หลิ่วชิงซวี่มองรถบ้านที่สะอาดเป็นระเบียบและให้ความรู้สึกอบอุ่น ดวงตาอ่อนโยนลง ก่อนเอ่ยเบา ๆ ว่า “ไม่คิดเลยว่าในวันสิ้นโลก เรายังจะได้อยู่ในรถบ้านหรูขนาดนี้”
เย่โม่หันกลับมามองเธอ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “นอกจากต้องใช้ชีวิตให้สบายขึ้นแล้ว เรายังต้องพยายามแข็งแกร่งขึ้นให้ได้ด้วย”
ภายในรถบ้านอูนิม็อกที่จอดอยู่ไม่ไกล
เสิ่นซีกับเสี่ยวหร่านนั่งหมดแรงอยู่บนเบาะ ค่อย ๆ สงบจิตใจลง ภาพที่เพิ่งหนีออกจากอาคารหลัก ถูกซอมบี้ไล่ล่า ถูกเย่โม่ข่มขวัญด้วยตะปูเหล็ก ก่อนจะได้แก่นคริสตัลมา พอหวนนึกถึงแต่ละฉากก็อดหวาดผวาไม่ได้
เสี่ยวหร่านตบอกเบา ๆ แล้วพูดเสียงเบาว่า “พี่ซี เมื่อกี้อันตรายมากจริง ๆ โชคดีที่เราเจอพี่เย่ที่มีเหตุผลแบบนี้ ถ้าเป็นคนใจดำละก็ ไม่ใช่แค่รถที่รักษาไว้ไม่ได้ ชีวิตเราก็คงไม่เหลือแล้ว”