“ให้พี่สบายตัวก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
หลังปลดปล่อยอารมณ์กันไปชุดหนึ่ง ฉินเทียนก็ค่อย ๆ สวมเสื้อผ้า จัดแต่งรูปร่างให้เรียบร้อย ก่อนจะคว้าขวานดับเพลิงคมกริบที่พิงอยู่มุมกำแพงขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ นี่คืออาวุธที่เขาใช้ป้องกันตัวในช่วงนี้
ฉินเทียนขยับความคิด กระตุ้นพลังพิเศษล่องหน ร่างกาย เงา และกลิ่นอายรอบตัวล้วนหายวับไปในอากาศ ไม่เหลือร่องรอยแม้แต่น้อย ทั้งตัวหลอมรวมเข้ากับอากาศอย่างสมบูรณ์
ฉินเทียนเดินลงบันไดอย่างเชื่องช้า มุ่งหน้าไปยังจุดตั้งแคมป์รถบ้านริมแม่น้ำอย่างเงียบเชียบ
ระหว่างทางมีซอมบี้พลัดหลงอยู่ไม่กี่ตัวเดินเตร็ดเตร่เป็นครั้งคราว ร่างเหม็นคาวเคลื่อนไหวไปทั่ว แม้ฉินเทียนจะเดินผ่านพวกมันในระยะไม่ถึงครึ่งเมตร ซอมบี้เหล่านั้นกลับไม่รู้สึกตัว ยังคงเดินวนไปมาอย่างไร้จุดหมาย พลังพิเศษล่องหนปิดบังร่องรอยของเขาไว้ทั้งหมด ในการรับรู้ของซอมบี้ เขาเป็นเพียงอากาศธาตุอย่างแท้จริง
พลังพิเศษของฉินเทียนมีจุดอ่อนร้ายแรง
เมื่ออยู่ในสภาวะล่องหน หากโจมตีไม่ว่ารูปแบบใด ผลล่องหนก็จะหายไปทันที ร่างกายและกลิ่นอายจะถูกเปิดเผยอย่างสิ้นเชิง หากถูกฝูงซอมบี้ล้อมไว้ ด้วยฝีมือการต่อสู้เพียงน้อยนิดของเขา ต่อให้หนีออกมาได้ก็ต้องบาดเจ็บ
ฉินเทียนทั้งละโมบและต่ำช้า เขากล้าลอบโจมตีเฉพาะเป้าหมายที่พลัดหลงเท่านั้น ไม่มีทางไปยั่วฝูงซอมบี้ก่อน เดินเข้าใกล้จุดตั้งแคมป์ไปอย่างไร้สุ้มเสียง
ขณะนี้ เย่โม่กำลังเดินตรวจตราเลียบฝั่งแม่น้ำ ณ จุดตั้งแคมป์ริมแม่น้ำ
การรับรู้ทางจิตในรัศมี 150 เมตรแผ่ขยายออกไปทั่วทิศ ราวกับเรดาร์ไร้รูปร่าง รวบรวมความเคลื่อนไหวทั้งหมดไว้ได้อย่างชัดเจนทุกรายละเอียด
เขาลองแผ่การรับรู้ทางจิตลงไปในแม่น้ำข้างกายโดยไม่มีสิ่งใดขวางกั้น สายน้ำที่ทั้งใสและขุ่นไม่อาจต้านทานพลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุได้ ภาพก้นแม่น้ำสะท้อนชัดเจนอยู่ในห้วงความคิด