รุ่งเช้าวันถัดมา เย่โม่ตื่นขึ้นก่อนใคร การพักผ่อนตลอดคืนทำให้สภาพจิตใจของเขาฟื้นกลับมาอยู่ในจุดสูงสุด เขาเอียงศีรษะ มองหลิ่วชิงซวี่ที่หลับสนิทอยู่ข้างกายอย่างเงียบงัน
หญิงสาวผู้ผ่านการแต่งงานมาแล้วมีสีหน้าผ่อนคลาย แก้มแต้มสีแดงระเรื่อจาง ๆ ยังหลงเหลือความอ่อนเพลียเกียจคร้านหลังจากเรียนรู้กันเมื่อคืน ลมหายใจสม่ำเสมอและยาวลึก หลับอย่างสงบสนิท
เย่โม่ลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟัน น้ำเย็นเฉียบไหลผ่านแก้ม ชะล้างความเกียจคร้านที่ยังหลงเหลือไปจนหมด ทำให้เขารู้สึกสดชื่นกระฉับกระเฉงขึ้นมาก
หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขาเดินออกจากห้องน้ำ หลิ่วชิงซวี่ยังคงหลับลึก ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นเลยสักนิด
เย่โม่เดินเข้าไปหา ตบก้นนุ่มนิ่มของเธอเบา ๆ อย่างฉับไว “ยังจะนอนอีกเหรอ? ลุกได้แล้ว”
ขนตาของหลิ่วชิงซวี่ที่หลับสนิทกระพือเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตางัวเงีย สายตาพร่ามัวจับจ้องไปยังเย่โม่ แม้ทั้งคู่จะสนิทสนมกันจนไร้ช่องว่างแล้ว แต่แก้มขาวผ่องของเธอก็ยังแดงระเรื่อขึ้นมาทันที ใบหูร้อนผ่าวเล็กน้อย
เย่โม่ใจไหววูบ แต่ไม่หยอกล้อเธอต่อ สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง เขาขยับความคิด แก่นคริสตัลขั้นหนึ่งทรงกลมใสกระจ่างสิบเม็ดก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ
“อย่าเพิ่งรีบไปล้างหน้า” เย่โม่ยื่นแก่นคริสตัลไปตรงหน้าเธอ น้ำเสียงหนักแน่น “ใช้จังหวะที่สภาพกำลังดี ดูดซับแก่นคริสตัลพวกนี้แล้วทะลวงสู่ขั้นสองก่อน เมื่อวานเราตกลงกันแล้วว่าวันนี้จะออกเดินทางไปจุดตั้งแคมป์ทางใต้ของเมือง ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอีกนิด ระหว่างทางก็ปลอดภัยขึ้นอีกหน่อย”
หลิ่วชิงซวี่รีบเก็บอาการเขินอาย รับแก่นคริสตัลมาแล้วพยักหน้าเบา ๆ น้ำเสียงยังนุ่มนวลอู้อี้แบบคนเพิ่งตื่น “ขอบคุณนะ พี่เย่”
เธอไม่รีรอ แม้ผ้าห่มจะเลื่อนหลุดเผยให้เห็นเรือนร่างงดงาม ก็ขัดสมาธินั่งลง ประกบมือโอบแก่นคริสตัลทั้งหมดไว้ในฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ หลับตา ตั้งสมาธิโคจรพลังพิเศษธาตุไม้ที่เพิ่งก่อกำเนิดในร่าง