บนทางด่วนวงแหวน เย่โม่ขับรถบรรทุกมุ่งหน้าตรงไปทางใต้ของเมือง
ก่อนวันสิ้นโลก ระยะทางไปทางใต้ของเมืองมีเพียงยี่สิบกิโลเมตร เหยียบคันเร่งก็ไปถึงได้ในเวลาไม่เกินสิบกว่านาที
แต่ตอนนี้ ทางด่วนที่เคยราบเรียบและกว้างขวางกลายเป็นดินแดนรกร้างไปแล้ว รถยนต์หลายคันจอดขวางระเกะระกะ ทั้งรถเก๋งที่พังยับจากการชนต่อเนื่อง รถบรรทุกหนักที่พลิกตะแคง และรถเอสยูวีขนาดเล็กที่ถูกอัดจนเสียรูป พวกมันปิดกั้นช่องทางจราจรไปกว่าครึ่ง จนแทบไม่มีทางผ่านได้ตามปกติ
เย่โม่ทำได้เพียงลดความเร็ว ใช้สองมือควบคุมพวงมาลัยอย่างมั่นคง บังคับรถบรรทุกให้โยกซ้ายขวา เลี้ยวหลบและฝ่าช่องว่างระหว่างซากรถ หากเจอสิ่งกีดขวางที่หลบไม่ได้จริง ๆ เขาก็เหยียบคันเร่งพุ่งชนเต็มแรง โดยไม่สนใจว่าหน้ารถจะเสียหายแค่ไหน
เสียงกระแทกทุ้มหนักดังสนั่นต่อเนื่องบนทางด่วนอันว่างเปล่า รถบรรทุกฝ่าชนจนเปิดทางแคบ ๆ ที่พอให้ผ่านไปได้
หลิ่วชิงซวี่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ สีหน้าเคร่งขรึม เธอไม่พูดสักคำตลอดทาง เพราะกลัวรบกวนเย่โม่ที่กำลังตั้งใจขับรถ
ขณะเดียวกัน เย่โม่แผ่พลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุออกไปตลอดเวลา สกรูหลายสิบตัวลอยอยู่สองข้างตัวรถและเคลื่อนตามอย่างมั่นคง แกนสกรูที่หมุนด้วยความเร็วสูงห่อหุ้มด้วยพลังคมกริบแผ่วเบา สะท้อนแสงเย็นเยียบในแสงสลัว
บนทางด่วนมีซอมบี้อยู่ไม่น้อย พวกมันถูกเสียงเครื่องยนต์ของรถบรรทุกดึงดูด จึงหันหัวแข็งทื่ออย่างไร้สติ ก่อนลากร่างเน่าเปื่อยแหว่งวิ่นพุ่งเข้ามา
เย่โม่ไม่ต้องเล็งด้วยซ้ำ พลังจิตก็ล็อกเป้าสิ่งมีชีวิตทุกตัวที่เคลื่อนไหวได้อย่างแม่นยำ
ชั่วพริบตาต่อมา สกรูที่ลอยอยู่พุ่งออกไปทันที กลายเป็นเงาดำเล็ก ๆ หลายสาย หมุนด้วยความเร็วสุดขีดและมีอานุภาพทะลวงสูง เจาะทะลุกะโหลกของซอมบี้ทุกตัว