ความเงียบงันในโถงบันไดยังคงหนักอึ้ง กลิ่นเหม็นคาวเน่าจาง ๆ ลอยอวลไปตามอากาศ แทรกซึมอยู่ทุกซอกมุม
เย่โม่ถือโล่ไว้ในมือ พลังกายสัมผัสแผ่คลุมตลอดเวลา
ทุกความเคลื่อนไหวในอาคารชุดที่ 4 ล้วนอยู่ในการรับรู้ของเขา ห้องไหนมีซอมบี้ซ่อนอยู่ ห้องไหนยังมีคนเป็น เขารู้แจ้งชัดเจน
เขาเช่าห้องอยู่ในชุมชนเก่าแห่งนี้มา 2 ปีแล้ว แต่ก็ไม่ได้สนิทสนมกับเพื่อนบ้าน อย่างมากก็แค่คุ้นหน้า ปกติเดินสวนกันขึ้นลงบันไดก็เพียงพยักหน้าทักทาย ต่างฝ่ายต่างมีความทรงจำต่อกันเพียงเลือนราง
ทั้งอาคารชุดที่ 4 เหลือเพียงบ้านหนึ่งหลังบนชั้น 2 ที่รอดชีวิตมาได้อย่างโชคดี ส่วนที่เหลือล้วนกลายพันธุ์เป็นซอมบี้
ชั้น 5 มี 2 ห้อง ทั้งห้อง 501 และ 502 กลายพันธุ์ไปหมดแล้ว
เย่โม่มาถึงหน้าประตูห้อง 501 ก่อน เสียงกระแทกประตูทึบหนักดังออกมาจากด้านในไม่ขาดสาย ปะปนกับเสียงคำรามต่ำแหบพร่า แม้จะมีประตูไม้กั้นอยู่ ก็ยังสัมผัสได้ถึงความกระสับกระส่ายของสัตว์ประหลาดข้างใน
เย่โม่จำได้ว่าห้อง 501 เป็นคู่สามีภรรยาวัยกลางคน ผู้ชายขับรถรับจ้างผ่านแอป ส่วนผู้หญิงทำงานอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตแถวนี้ บางครั้งเจอกันในโถงบันไดก็ทักทายกันสองสามคำ
「น่าเสียดายจริง ๆ」
เย่โม่พึมพำเสียงเบา มือซ้ายยกโล่ขึ้นบังด้านข้าง ประคองร่างให้มั่นคง ก่อนจะเกร็งขาขวาในฉับพลัน
พละกำลังที่สูงกว่าขีดจำกัดของมนุษย์ถึง 3 เท่าปะทุออกมา!
ปัง!
เสียงระเบิดทึบดังสนั่น ประตูไม้ทั้งบานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กลอนประตูแตกกระจายตามเสียงกระแทก
ประตูถูกกระแทกเปิดเข้าไปด้านใน ร่างบิดเบี้ยว 2 ร่างถูกบานประตูชนจนเซถอยไป นั่นคือซอมบี้สามีภรรยาที่กลายพันธุ์ไปแล้ว
ตะปูเหล็ก 2 ตัวถูกพลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุห่อหุ้มในชั่วพริบตา กลายเป็นเงาดำ 2 สายพุ่งแหวกอากาศออกไป