อาคารหมายเลข 5 มีทั้งหมด 4 ยูนิต หรือจะพูดให้ถูกก็คือ อาคารทั้ง 6 หลังในหมู่บ้านนี้ต่างมีหลังละ 4 ยูนิต
ถัดจากยูนิต 4 ก็คือยูนิต 3
“ค่อย ๆ ทำไปทีละขั้น... เริ่มเคลียร์ยูนิต 3 ก่อน แล้วค่อยไปยูนิต 2 กับยูนิต 1”
เย่โม่แผ่การรับรู้ทางจิตออกไป พลังจิตควบคุมตะปูเหล็ก 5 ตัวให้ลอยอยู่ข้างกาย ก่อนเดินตรงเข้าไปในโถงทางเดินของยูนิต 3 ที่อยู่ติดกัน
ภายในอาคารยังคงเต็มไปด้วยเสียงคำรามอื้ออึง ซอมบี้ถูกขังอยู่ในห้องต่าง ๆ ชั่วคราว บางทีเมื่อเวลาผ่านไปสักพักและพวกมันแข็งแกร่งขึ้น ก็คงพังประตูออกมา
ภายใต้การรับรู้ทางจิตของเย่โม่ ยูนิต 3 มีทั้งหมด 12 ครัวเรือน มีเพียงบ้านหนึ่งบนชั้น 4 ที่แผ่กลิ่นอายของคนเป็นออกมาแผ่วเบา ทั้งหวาดกลัวและสั่นเทา
สถานการณ์แทบไม่ต่างจากยูนิต 4
ยังมีอีก 2 บ้านที่ไร้ทั้งกลิ่นอายและเงาร่างของคนเป็นหรือซอมบี้ คงเป็นบ้านว่าง หรือไม่เจ้าของก็ออกไปข้างนอกตั้งแต่เนิ่น ๆ
เมื่อใช้การรับรู้ทางจิต จำนวนและตำแหน่งของซอมบี้ในอาคารก็ปรากฏชัดในพริบตา
เย่โม่ใช้จังหวะกวาดล้างที่เร็วที่สุด เริ่มจากชั้น 1 แล้วไล่ขึ้นไปทีละชั้น
ชั้น 1 มีซอมบี้ทั่วไป 2 ตัว เคลื่อนไหวเชื่องช้า เย่โม่ยกเท้าถีบประตูเปิด จากนั้นตะปูเหล็กก็พุ่งแหวกอากาศทันที เสียงแทงทะลุอย่างรวดเร็วสองเสียงดังต่อเนื่อง เสียงคำรามแหบพร่าขาดห้วงลงในพริบตา เขาใช้ชะแลงทุบกะโหลกซอมบี้อย่างชำนาญเพื่อหาแก่นคริสตัล
ทุกขั้นตอนสะอาดหมดจดและคล่องแคล่ว
ชั้น 2 ห้อง 201 เขาพบซอมบี้ 2 ตัวที่เร็วกว่าปกติเล็กน้อย ความเร็วในการพุ่งเข้าโจมตีเหนือกว่าซอมบี้ทั่วไปนิดหน่อย
ยังไม่ทันที่ซอมบี้ทั้งสองจะพุ่งเข้ามา ตะปูเหล็กก็ทะลวงกะโหลกไปแล้ว เสียงทึบดังขึ้นสองครั้ง ก่อนร่างทั้งคู่จะล้มกระแทกพื้นอย่างหนัก