โฮก! โฮก! โฮก!——！
เสียงคำรามแหลมบาดหูฉีกความเงียบงันของชุมชน แรงสังหารคลุ้มคลั่งกระหายเลือดพัดพากลิ่นเหม็นคาวเน่าคลุ้งเข้ามาปะทะหน้า!
นี่คือแมวซอมบี้!
ขนาดตัวของมันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมอย่างน้อยสองเท่า ลำตัวหนาจนมองแวบแรกนึกว่าเป็นสุนัขตัวใหญ่
แมวซอมบี้ตัวนี้เห็นได้ชัดว่าจับกลิ่นของคนเป็นจากตัวเย่โม่ได้ จึงพุ่งเข้าโจมตีอย่างดุดัน!
เมื่อเทียบกับซอมบี้ธรรมดาในโถงทางเดิน ความเร็วและพลังระเบิดของสัตว์ซอมบี้ตัวนี้แข็งแกร่งกว่าหลายเท่า
‘เร็วชะมัด’ เย่โม่ประหลาดใจ แววตาพลันเคร่งขรึม เขาสลัดความคิดทั้งหมดทิ้งและเข้าสู่สภาวะต่อสู้ทันที
มือซ้ายยกโล่ขึ้นขวางตรงหน้าอย่างมั่นคง ส่วนมือขวาเก็บชะแลงเข้ามิติ แล้วหยิบมีดชำแหละกระดูกออกมาแทน มันเป็นมีดหนักที่เก็บมาจากโกดัง ยาวถึงสองฉื่อ กว้างสามนิ้ว หนาหนึ่งนิ้ว ทำจากวัสดุแข็งแกร่งเป็นพิเศษ โรงฆ่าสัตว์ใช้มันสับกระดูกขาวัวโดยเฉพาะ เขากำด้ามมีดแน่นในฝ่ามือ เตรียมออกแรงเต็มที่
ตะปูเหล็กหลายตัวลอยขึ้นข้างกาย ถูกพลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุห่อหุ้มและล็อกเป้าหมายไว้ ก่อนพุ่งเข้าใส่แมวซอมบี้ที่กำลังทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว
เสียงแหวกอากาศแหลมคมระเบิดขึ้นฉับพลัน ตะปูเหล็กพุ่งเร็วจี๋ มุ่งตรงไปยังศีรษะและจุดสำคัญบนลำตัวของแมวซอมบี้
แต่ความว่องไวของแมวซอมบี้กลายพันธุ์ตัวนี้เหนือกว่าที่คาดไว้มาก กลางอากาศมันบิดเอวอย่างผิดธรรมชาติ พลิกลำตัวหลบด้วยมุมที่ไม่น่าเป็นไปได้ เฉียดฉิวจนหลบตะปูเหล็กได้ทั้งหมด
“ตึก! ตึก! ตึก!”
ตะปูเหล็กหลายตัวพุ่งพลาดเป้า แต่ยังอัดแน่นด้วยแรงมหาศาล ปักลงบนพื้นซีเมนต์ข้าง ๆ จนฝังลึก แสดงให้เห็นถึงอานุภาพของพวกมันได้อย่างชัดเจน
เพียงชั่วพริบตา แมวซอมบี้ก็ประชิดตัว กลิ่นเหม็นคาวเน่าคละคลุ้งไปทั่ว ก่อนจะพุ่งชนโล่ที่อยู่ตรงหน้าเย่โม่อย่างแรง!