……
หลังสืออู้ชิงถูกพาตัวไป นางก็ถามระบบอย่างงุนงงว่า
“ตามเนื้อเรื่อง ตอนนี้ฉันควรตายไปแล้วสิ”
“ใช่”
“แต่ฉันถูกอวี๋หย่งหนิงช่วยไว้ แถมยังถูกป้อนยาเม็ดที่ไม่รู้ว่าเป็นยาอะไร ตอนนี้ก็ยังไม่ตาย”
“ถูกต้อง”
“แต่นิยายดำเนินมาถึงตอนจบแล้ว ค่าความนิยมของฉันก็ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งแล้วด้วย”
“อืม”
“……”สืออู้ชิงถามว่า “ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ฉันต้องทำอย่างไร นับว่าทำภารกิจสำเร็จแล้วหรือยัง”
“ก็ใกล้เคียง ตอนนี้เจ้าภาพงานเพียงแค่ตายก็พอ นี่คือจุดจบดั้งเดิมของ ‘สืออู้ชิง’”
สืออู้ชิงครุ่นคิด “แค่ตาย ฉันก็จะเข้าสู่โลกภารกิจถัดไปได้หรือ”
“ใช่” ระบบกล่าว “เจ้าภาพงานลงมือได้แล้ว”
สืออู้ชิงกลับปฏิเสธ “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ฉันขอตายช้าหน่อยแล้วกัน”
ระบบเร่งเสียงพูดขึ้นทันที “เจ้าภาพงาน เจ้าเคยรับปากข้าแล้วว่าจะไม่เกิดความรู้สึกที่ไม่จำเป็น จะไม่อาลัยอาวรณ์ตัวละครในนิยาย!”
สืออู้ชิงรอจนมันพูดจบอย่างใจเย็น ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ระบบ ไม่ใช่เพราะเรื่องที่เจ้าพูดหรอก แต่เป็นเพราะ…ฉันอยากทำค่าความนิยมให้ได้อีกสักหน่อย”