【ดูความใจดำของนางเอกสิ ต่อไปสืออู้ชิงต้องเจอเรื่องไม่ดีแน่!】
【ทำลายโฉมหน้านาง แล้วโยนให้ขอทานเล่นเสีย!】
【อย่างนั้นก็ปรานีนางเกินไปแล้ว หากเป็นข้า จะหักขานาง ควักดวงตา แล้วประกาศความชั่วร้ายของนางให้คนทั้งใต้หล้ารู้ จากนั้นจับนางไปมัดไว้ในหอนางโลมให้ผู้คนย่ำยี】
【หึหึ ก่อนหน้านี้คนที่บอกว่าสืออู้ชิงมีเหตุผลซ่อนเร้น เหตุใดไม่พูดแล้วเล่า? เห็นหรือยังว่าซูหลิงใช้ชีวิตลำบากเพียงใด? ไม่มีทางล้างมลทินให้สืออู้ชิงได้หรอก!】
【ก็แค่ตัวประกอบไร้ค่าที่น่ารังเกียจและซ้ำซาก!】
……
【ค่าความนิยมลดลง】
สืออู้ชิงไม่คิดเลยว่าค่าความนิยมจะลดลงได้ด้วย นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรู้สึกว่าเป็นเช่นนี้ไม่ได้
แต่ช่วงนี้มุมมองทั้งหมดอยู่ทางฝั่งนางเอก ไม่มีฉากของจวนอ๋องฉีเลย นางจึงไม่มีโอกาสปรากฏต่อหน้าผู้อ่านด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเพิ่มค่าความนิยม
ส่วนพระเอกนั้น ระยะนี้ไม่รู้ว่ากำลังยุ่งอะไรอยู่ ไม่ได้อยู่ในจวน นางเห็นเพียงข้อความในช่องแสดงความคิดเห็นโผล่มาเป็นครั้งคราวว่า “ผู้ชายที่เอาจริงเอาจังช่างหล่อเหลือเกิน” และ “ข้าแพ้ทางผู้ชายใจเหี้ยมที่มุ่งสร้างผลงานแบบนี้จริง ๆ”
สืออู้ชิงรู้เนื้อเรื่องชัดเจน ทว่านางรู้เพียงโครงเรื่องโดยรวมกับเหตุการณ์สำคัญบางอย่าง ส่วนเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในวันปกตินั้นไม่ค่อยรู้ ดังนั้นนางจึงไม่รู้ว่าฉีหลวนกำลังทำอะไรอยู่
สืออู้ชิงมองค่าความนิยมที่ลดลงวันแล้ววันเล่า พลางสงสัยว่าตนใกล้ถูกผู้อ่านลืมแล้วหรือไม่
ขณะเดียวกัน นางก็รู้จากช่องแสดงความคิดเห็นว่า บัดนี้นางเอกได้รู้จักกับชายรองผู้เป็นหมอเทวดาแล้ว อีกไม่นานเขาก็จะรักษาใบหน้าของนางให้หาย แล้วรับนางไว้ข้างกายเพื่อถ่ายทอดวิชาแพทย์