เหล่านักอ่านผ่านงานเลี้ยงครั้งนี้มา อารมณ์พลิกผันไม่รู้กี่ตลบ ถึงกับไม่รู้จะสรรหาคำใดมาบรรยายแล้ว
เดิมทีพวกเขารู้สึกไม่ต่างจากสือซูหลิง อยากเห็นสืออู้ชิงขายหน้าแทบแย่ อยากให้นางล่วงเกินเบื้องสูงจนถูกตัดสินประหารชีวิต ทว่าจู่ ๆ กลับมีบุรุษสองคนมาชิงดีชิงเด่นเพื่อนาง...
เหล่านักอ่านรู้สึกเพียงว่าบุรุษทั้งโลกนี้ตาบอดกันไปหมดแล้ว!
ชอบใครไม่ชอบ ดันมาชอบสืออู้ชิงหรือ?
สตรีคนไหนไม่ดีกว่าสืออู้ชิงบ้าง?
ซูหลิงดีกว่าสืออู้ชิงเป็นพันเท่าหมื่นเท่าไม่ใช่หรือ?!
ซูหลิงเชี่ยวชาญทั้งพิณ หมากล้อม อักษร และภาพวาด แล้วสืออู้ชิงเข้าใจอะไรบ้าง?
นอกจากจิตใจอำมหิตและเนรคุณ นางยังทำอะไรเป็นอีกหรือ?
สตรีชั่วร้ายเช่นนี้ ต่อให้โยนมาให้พวกเขา พวกเขาก็ไม่เอาหรอก!
เป็นบ้าไปแล้วหรือ!
แม้ความโกรธของเหล่านักอ่านจะพุ่งถึงขีดสุด ทว่าค่าความนิยมของสืออู้ชิงกลับเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วไปพร้อมกัน
แม้เหล่านักอ่านจะไม่ชอบนาง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเนื้อเรื่องและพัฒนาการอันเหลือเชื่อ ประกอบกับการแสดงของนาง ได้สะสมความนิยมให้แก่นางไม่น้อย
อย่างไรเสีย ตัวร้ายที่ทำได้ถึงขั้นนี้ก็นับว่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
——ตัวร้ายบ้านใดมีพระเอกแย่งชิงความโปรดปรานเพื่อนางกับผู้อื่นกันเล่า!
บัดนี้พวกเขาถึงกับสงสัยแล้วว่าตกลงใครกันแน่คือพระเอก!
พระเอกคือเซียวฉือไม่ใช่หรือ!
อย่างไรก็ตาม ยังมีคนอีกไม่น้อยที่เชื่อมั่นว่าฉีหลวนชอบสืออู้ชิงเพราะยังไม่รู้ธาตุแท้ของนาง เมื่อรู้ความจริงแล้ว เขาย่อมเสียใจจนสายเกินแก้
ส่วนผู้คนอื่น ๆ ในงานเลี้ยง ยามนี้ต่างตกตะลึงไม่ต่างจากเหล่านักอ่าน เพียงแต่ไม่กล้าแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งเหมือนพวกเขา
สายตาของทุกคนเคลื่อนไปมาระหว่างอวี๋หย่งหนิง ฉีหลวน และสืออู้ชิง สีหน้าชวนกระอักกระอ่วนยิ่งนัก