“ยังไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด แล้วตัดสินนิสัยใจคอของคนคนหนึ่งจากคำพูดเพียงฝ่ายเดียวเช่นนี้ คงไม่เหมาะกระมัง?”
ภายในท้องพระโรง ชายผู้หนึ่งในชุดสีเข้มก้าวออกมาอย่างฉับพลัน
เขามีรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาราวปีศาจ คิ้วตาแฝงความดิบเถื่อนและความชั่วร้าย ก่อนหน้านี้เขาซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางฝูงชน ผู้คนจึงไม่ได้สังเกตเห็น ทว่าพอเขาก้าวออกมา ทุกสายตาก็จับจ้องไปยังเขา
คนผู้นี้...เป็นใครกัน?
ในเมืองหลวงมีบุรุษที่ทั้งรูปร่างหน้าตาและบุคลิกโดดเด่นเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?
ทุกคนต่างสับสน มีเพียงสืออู้ชิงที่รู้ชัดว่าคนผู้นี้เป็นใคร!
นี่ไม่ใช่อวี๋หย่งหนิงหรอกหรือ!
นางตะลึงงัน อวี๋หย่งหนิงออกมาตอนนี้คิดจะทำอะไรกัน?
ในเนื้อเรื่องเดิม เขาไม่ได้ปรากฏตัวเลยนี่นา!
ฮ่องเต้หรี่พระเนตรลงจริงดังว่า พระพักตร์คล้ำหม่นและไม่สบอารมณ์ “เจ้าเป็นใคร?”
อวี๋หย่งหนิงยกมือขึ้นแตะอก โน้มกายเล็กน้อยแล้วคำนับ “อวี๋หย่งหนิง องค์ชายสามแห่งแคว้นอวี๋ ถวายคำนับฝ่าบาทแห่งแคว้นต้าเซี่ย”
“ฮือฮา!” ทั่วทั้งท้องพระโรงพลันแตกตื่น!
องค์ชายสามแห่งแคว้นอวี๋?
เหตุใดเขาจึงมาอยู่ในเขตแคว้นต้าเซี่ยได้?!
แถมยังปรากฏตัวในพระราชวังอีก?!
บรรยากาศในท้องพระโรงพลันเคร่งขรึม!
ฮ่องเต้ลุกขึ้นยืนด้วยพระพักตร์เคร่งเครียด!
องค์ชายจากแคว้นศัตรูเดินทางเข้ามาในแคว้นต้าเซี่ย โดยที่พระองค์ไม่ทรงทราบเรื่อง!
ช่างบังอาจและท้าทายกันถึงเพียงใด!
“อวี๋หย่งหนิง?” ฮ่องเต้แค่นพระสรวล พระบารมีน่าเกรงขามและเย็นเยียบ “เราไม่เห็นจำได้ว่าเคยส่งหนังสือผ่านด่านให้แคว้นอวี๋! เจ้าแอบเข้ามาในแคว้นเซี่ย หมายจะท้าทายแคว้นเซี่ยหรือ?”