สืออู้ชิงหมดกำลังใจ
ระบบกล่าวว่า “อย่าเพิ่งท้อแท้ไป เจ้าบ้าน ขอเพียงค่าความนิยมของเจ้าถึงระดับหนึ่ง ก็สามารถแลกสิ่งของกับทักษะบางอย่างจากระบบได้ ภายหน้าการทำภารกิจจะง่ายขึ้นมาก”
สืออู้ชิงกะพริบตาปริบ ๆ “ฉันแลกอะไรได้บ้าง?”
ระบบเปิดหน้าร้านค้าให้นางดู
สืออู้ชิงยังมองชื่อสินค้าทั้งหลายไม่ชัด ก็ต้องตะลึงกับราคาที่อยู่ด้านล่างเสียก่อน
ท่ามกลางเลขศูนย์ที่เรียงราย นางมองหาสิ่งที่มีราคาน้อยที่สุด
【เสียงนางเงือก ราคา: ค่าความนิยม 10,000 แต้ม】
【คำอธิบาย: ขับเสียงของท่านให้ไพเราะขึ้น พร้อมมอบฤทธิ์สะกดจิต】
“...” สืออู้ชิง
เอาจริงเหรอ?
ของที่ถูกที่สุดยังต้องใช้ตั้ง 10,000 แต้มเชียวหรือ?
อีกอย่าง หากนางไม่ได้ตาฝาดไป สินค้าที่มีราคาเป็นเลขศูนย์เพียง 4 ตัว ดูเหมือนจะมีแค่หนึ่งหรือสองชิ้นกระมัง?
ที่เหลือต้องใช้ไม่น้อยกว่า 100,000 แต้ม!
“ฉันว่าพึ่งความสามารถของตัวเองก็น่าจะทำภารกิจสำเร็จได้” นางพึมพำ
ระบบกล่าวว่า “สู้เข้านะ”
จากนั้นก็เก็บหน้าร้านค้ากลับไปอย่างไม่ปรานี ไม่ปล่อยให้นางดูต่อแม้แต่ชั่วพริบตา
“...” สืออู้ชิงเริ่มรอจุดดำเนินเรื่องถัดไปอย่างอดทน
ระหว่างนั้น นางเอกได้รู้จักกับอวี๋หย่งหนิง ซึ่งไปหอคณิกาเพื่อรวบรวมข่าวสารอย่างลับ ๆ ต่อมาก็ได้รับการช่วยเหลือจากตัวประกอบชายผู้เป็นหมอเทวดา จึงเริ่มต้นเส้นทางรักษาใบหน้าและร่ำเรียนวิชาแพทย์อย่างเป็นทางการ
เพราะยามนี้สือซูหลิงเสียโฉม ทั้งยังไม่ได้ใช้ชื่อจริง อวี๋หย่งหนิงจึงไม่ล่วงรู้ความจริงเรื่องตัวตนของสืออู้ชิง
ส่วนสืออู้ชิงนั้น ช่วงนี้ค่าความนิยมไม่ได้ลดลงอีก กลับเพิ่มขึ้นครั้งละสองสามร้อยแต้มทุกครั้งที่อวี๋หย่งหนิงปรากฏตัว
นางได้พบฉีหลวนบ่อยขึ้น แม้ฉีหลวนจะไม่ค่อยสนใจนางในแต่ละครั้ง แต่ก็ไม่เคยทำให้นางต้องอับอาย ชีวิตในจวนอ๋องของสืออู้ชิงจึงนับว่าราบรื่นอยู่บ้าง