【คนข้างบน พวกคุณกำลังพูดอะไรกันอยู่เนี่ย (ภาพตกใจ.jpg)】
【อา... ยาอะไรยังกลืนไม่ลงอีก ขำจะตายแล้ว อวี๋หย่งหนิงไม่เพียงกินยาที่สืออู้ชิงป้อนให้ ยังคิดจะกินสืออู้ชิงด้วย (ภาพหมาหัวเราะ.jpg)】
【？？？มีแต่เครื่องหมายคำถามเท่านั้นที่ถ่ายทอดความรู้สึกของฉันในยามนี้ได้】
เวลานี้สืออู้ชิงไม่มีแก่ใจจะอ่านข้อความเลย นางกำลังมองอวี๋หย่งหนิงอย่างงุนงง จึงพลาดโอกาสที่จะได้รู้ความจริงไป
“ให้ข้าพยุงเจ้าขึ้นหรือไม่?” อวี๋หย่งหนิงพิงต้นไม้ เอ่ยถามพลางมองลงมา
“ไม่ต้อง!” สืออู้ชิงรีบปฏิเสธ
ในยามนั้นเอง ชายชุดดำผู้หนึ่งพลันกระโดดลงมาจากที่ใดก็ไม่ทราบ
“ข้าน้อยมาช้าไป โปรดลงโทษด้วยขอรับ”
สืออู้ชิงเห็นเช่นนั้น ก็ยิ่งอยากแกล้งทำเป็นตาบอด
นางเห็นกำลังคนใต้บังคับบัญชาของอวี๋หย่งหนิงเข้าแล้ว จะถูกฆ่าปิดปากหรือไม่?
สืออู้ชิงก้มตาลงอย่างเงียบเชียบ แสร้งทำเป็นไม่เห็นสิ่งใด
อวี๋หย่งหนิงจับตามองนางอยู่ตลอด ย่อมสังเกตเห็นการกระทำของนาง หากมิใช่ว่าสภาพของเขาย่ำแย่จริง ๆ ในเวลานี้ คงถูกนางทำให้หลุดหัวเราะไปแล้ว
กระต่ายน้อยตัวนี้มาจากไหนกัน?
กล้าช่วยคนไม่รู้หัวนอนปลายเท้าอย่างเขา ใจดีเกินไปก็ช่างเถิด ยังดูซื่อบื้ออยู่นิด ๆ อีกหรือ?
“อืม” เขาขานรับ
“นายท่าน สตรีผู้นี้ จะให้...” ชายที่คุกเข่าข้างหนึ่งยกมือทำท่าปาดคอ
การที่นายท่านเดินทางมายังแคว้นเซี่ยเป็นความลับที่ผู้อื่นล่วงรู้ไม่ได้ หากแพร่งพรายออกไป เกรงว่าจะนำภัยถึงชีวิตมาให้
ยามนี้สถานการณ์ของนายท่านก็ย่ำแย่อยู่แล้ว ยิ่งไม่อาจเปิดเผยตัวต่อหน้าผู้คนได้!