【พูดออกมาแล้ว】
【พูดออกมาแล้วทุกคน!!!】
【ตื่นเต้นจัง ตื่นเต้นสุด ๆ!】
【เอ่อ แต่เหมือนจะแปลก ๆ นะ ชิงชิงไม่ได้ชอบฉีหลวนไม่ใช่เหรอ? นางบอกว่าซูหลิงรักอิสระ แค่ส่งนางไปก็พอแล้ว ทำไมถึงบอกว่าตนเองชอบฉีหลวนล่ะ?】
【ไม่เข้าใจ อย่าเพิ่งร้อนใจ ฟังนางพูดต่อก่อน】
“เพราะฉะนั้น ข้าจึงทำเช่นนี้” นางก้มหน้า เซียวฉือมองไม่เห็นสีหน้าของนาง ได้ยินเพียงเสียงที่ฟังดูน่าสงสารอยู่หลายส่วน
“เพียงเท่านี้เองหรือ? เจ้ายอมฝ่าฝืนพระประสงค์ของฝ่าบาท ก่อโทษมหันต์ถึงขั้นประหารล้างตระกูล เพียงเพราะเรื่องแค่นี้หรือ?”
“อะไรเรียกว่าเพียงแค่นี้?” สืออู้ชิงพลันเงยหน้า น้ำเสียงเดือดดาล “ท่านเป็นบุรุษ ย่อมไม่เข้าใจความอับจนของสตรีอย่างพวกเรา ก่อนออกเรือนต้องถูกกักขังอยู่แต่ในเรือนลึก ออกเรือนแล้วก็ยิ่งไม่อาจเผยโฉมตามใจชอบ อิสรภาพเป็นสิ่งที่ปรารถนาเพียงใด!”
เซียวฉือมีสีหน้าเรียบเฉย “แล้วคนอื่นในสกุลสือล่ะ? พวกเขารู้แผนการของเจ้าหรือไม่? เห็นด้วยหรือไม่?”
สืออู้ชิงเบือนหน้า “พวกเขาไม่จำเป็นต้องรู้”
“สือซูหลิงเล่า? ตัวนางรู้หรือไม่?”
“...นางยิ่งไม่จำเป็นต้องรู้”
“พูดไปพูดมา ก็มีเพียงเจ้าคนเดียวที่รู้สินะ?” เซียวฉือเลื่อนสุราสีใสไปตรงหน้าสืออู้ชิง “ความจริงก็แล้วแต่เจ้าจะกุเรื่องขึ้นมา”
“ที่ข้าพูดล้วนเป็นความจริง!” สืออู้ชิงกล่าวอย่างเจ็บปวด “เซียวฉือ ข้าย่อมมีความผิด แต่ข้าก็เพียงรักพี่สาวมากเกินไปเท่านั้น! ที่จริง ตอนตัดสินใจเช่นนี้ ข้าก็หวาดกลัวเหมือนกัน! แต่พอคิดว่าต่อจากนี้พี่สาวจะได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระ ได้แต่งกับคนที่ชอบ...”