นางปัดจอกสุราร่วงลงพื้น สีหน้ามืดครึ้มด้วยโทสะ ก่อนเอ่ยว่า “ที่แท้เจ้าก็รู้มาตั้งนานแล้ว! ใช่ เป็นข้าเอง ข้าทำเอง! สือซูหลิงถูกข้าทำร้าย ข้าไม่ชอบนางมานานแล้ว! นางก็แค่โชคดีได้เกิดมาเป็นบุตรีสายตรงเท่านั้น! มีสิทธิ์อะไรมาวางท่าสูงส่ง แล้วหยิบยื่นเศษน้ำใจให้พวกบุตรีสายรองอย่างพวกเรา? หากไม่มีฐานะนั้น นางยังไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะยกเท้าให้ข้าถอดรองเท้าเสียด้วยซ้ำ!”
ดูเหมือนนางจะรู้ว่าปิดบังต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงตัดสินใจเปิดเผยทุกอย่าง พลางหัวเราะเย็นชา “ได้แต่งกับอ๋องฉี เป็นพระชายาอ๋องฉี ได้ครอบครองอำนาจอันสูงส่ง นั่นเป็นสิ่งที่ผู้คนมากมายใฝ่ฝัน! แต่นางกลับบอกข้าว่าไม่อยากแต่งหรือ? หึ นางคิดว่าตนเป็นบุคคลสำคัญถึงเพียงไหนกัน! ดี ในเมื่อนางไม่อยากแต่ง เช่นนั้นตำแหน่งพระชายา ข้าจะเป็นแทนนางเอง!”】
“……” เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ เหล่านักอ่านต่างเจ็บใจจนแทบหายใจไม่ออก
พวกเขาแทบไม่กล้าคิดเลยว่าสือซูหลิงจะมีปฏิกิริยาเช่นไรเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้!
ไม่ใช่สิ เดิมทีควรเป็นฉากพี่น้องกลับมาพบกันอีกครั้งอย่างชื่นมื่น เหตุใดพริบตาเดียวถึงกลายเป็นละครบีบคั้นหัวใจไปได้?
แม้พวกเขาจะมองเรื่องราวจากมุมสูง ก็ยังเจ็บปวดแทบตายแล้ว!
คนอ่านถูกมีดแทงจนหายใจไม่ออก!
【ฉันนี่มัน……ฉันนี่นะ……ฉันนี่……】
【ฉันด่าแทนให้เอง บัดซบเอ๊ย】
【ชิงชิงเข้าใจผิดแล้ว!】
【ถ้าไม่ทรมานคนเขียนจะตายหรือ? มาถึงขั้นนี้แล้วยังไม่ยอมพูดความจริงอีกหรือ? นักเขียนคิดจะทำอะไรกันแน่ อ๊ากกก!!】
【ช่วยด้วย ฉันหายใจไม่ออก ยาช่วยชีวิตฉันอยู่ไหน!!!】
【ชิงชิง……พูดคำเหล่านั้นออกมา คนที่เจ็บปวดที่สุดคงเป็นตัวนางเองกระมัง ทั้งที่รักพี่สาวที่สุดแท้ ๆ กลับพูดจาดูแคลนเหยียดหยามอีกฝ่ายตั้งมากมาย】