การเคลื่อนไหวของฉงโหลวเร็วกว่านางเสียอีก
ในจังหวะที่ซูเจียวเจียวขนฟูขึ้นมา เขาก็คาบนางอย่างเบามือ ไปวางไว้บนหินผาเรียบลูกหนึ่งที่ห่างจากปากถ้ำออกไปเล็กน้อย
หลังจากวางนางลงแล้ว เขาก็ไม่ได้จากไปทันที
ฉงโหลวจ้องมองนาง แล้วส่งเสียงคำรามสั้น ๆ ออกมาหนึ่งครั้ง
"ฮืด——!"
ความหมายนั้นชัดเจนยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด: อยู่ตรงนี้ ห้ามขยับ
จากนั้น เขาก็ก้าวเท้าเดินเข้าไปยังส่วนลึกของถ้ำ
"ฟู่——ฟู่——"
เสียงขู่ฟู่จากส่วนลึกของถ้ำดังขึ้นเรื่อย ๆ ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ
แล้ว จู่ ๆ ก็เงียบลง
วินาทีถัดมา จากส่วนลึกของถ้ำก็มีเสียงบางอย่างหนัก ๆ กระแทกดังตึ้บออกมา
"ปัง!"
ตามมาด้วยเสียงคำรามต่ำ ๆ ของฉงโหลว
"โอ๊ย——!"
เสียงคำรามนั้นแฝงไว้ซึ่งการประกาศชัยชนะ
ซูเจียวเจียวตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วก็เห็นฉงโหลวเดินออกมาจากความมืด
ในปากของเขา คาบสิ่งมีชีวิตสีดำยาว ๆ ตัวหนึ่งที่ยังกระตุกเล็กน้อยอยู่
ซูเจียวเจียวเพ่งตามองดู
งูดำแมมบ้า
หนึ่งในงูที่มีพิษร้ายแรงที่สุดของทวีปแอฟริกา พิษของมันสามารถฆ่าผู้ใหญ่ได้ภายในครึ่งชั่วโมง
แต่ตอนนี้ มันห้อยปวกเปียกอยู่ที่มุมปากของฉงโหลว ตำแหน่งจุดตายของมันถูกทุบแหลกเหลว
ฉงโหลวเดินมาถึงปากถ้ำ แล้วโยนงูตายตัวนั้นไปทางไกล ๆ
ซูเจียวเจียวมองท่าทางไม่รู้สึกอะไรของเขา ทั้งตัวของนางงงไปหมด
แค่นี้?
ง่ายขนาดนี้เลย?
งูแมมบ้าดำที่คร่าชีวิตคนได้ง่าย ๆ ตัวนั้น ถูกเขาตบตายได้แค่นี้?
ฉงโหลวก้มหน้าลง สบเข้ากับดวงตากลมโตเบิกกว้างของนางพอดี
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วก็เดินเข้ามา ก้มหน้าลง เลียกลางกระหม่อมของนาง
"ครืด"
ไม่เป็นไรแล้ว ไม่ต้องกลัว
ซูเจียวเจียวถูกเลียจนกลับมาสติ ได้ส่งเสียงร้องเบา ๆ ออกมา