ฉงโหลวกระวนกระวายใจยิ่งนัก
มันหมอบลงข้างกายนาง อุ้งเท้าใหญ่โตแตะต้องตัวนางอย่างแผ่วเบา ลำคอแผดเสียงคำรามต่ำด้วยความร้อนใจ
"ครืออ! ครืออ!"
ซูเจียวเจียวถูกรบกวนจนไม่อาจเคล้าเคลียอารมณ์เศร้าได้ต่อไป นางแลบลิ้นเลียปลายจมูกของมัน
"อู้วว~"
ข้าไม่เป็นไร
ฉงโหลวจึงได้ผ่อนลมหายใจลงบ้าง
มันหมอบลง โอบนางทั้งตัวเข้าในอ้อมกอด นอนนิ่งไม่ขยับเฝ้าดูแลนาง
ซูเจียวเจียวขดตัวอยู่ในอ้อมกอดมัน สัมผัสความอบอุ่นจากร่างกายที่แผ่ความปลอดภัย ความหวาดหวั่นในใจค่อย ๆ คลายลง
......
ค่ายพักของทีมงานถ่ายทำ
เหล่าจางมองภาพของเสือดาวหิมะตัวน้อยที่ขดตัวอยู่ในอ้อมกอดฉงโหลวผ่านเลนส์เทเลโฟโต้
"ไม่ถูกต้อง"
มันพึมพำ "ไม่ถูกต้องจริง ๆ"
เสี่ยวจ้าวโผล่เข้ามาถาม "ผู้กำกับ เกิดอะไรขึ้นหรือ?"
เหล่าจางไม่ตอบ แต่ตะโกนใส่วิทยุสื่อสาร "เอาเทปที่ถ่ายเมื่อวานนี้มาเปิดอีกครั้ง! โดยเฉพาะภาพของเจียวเจียวตอนนอนตะแคง!"
ไม่กี่นาทีต่อมา จอภาพหลายจอสว่างขึ้นพร้อมกัน ฉายภาพที่ถ่ายจากมุมและเวลาต่างกัน
สายตาเหล่าจางกวาดไปมาระหว่างภาพเหล่านั้น
"ดูตรงนี้สิ"
มันชี้ไปที่ภาพหนึ่งซึ่งเป็นภาพซูเจียวเจียวนอนตะแคงอยู่บนโขดหิน
"เส้นใต้ท้องของนาง ชัดเจนว่ากลมขึ้นกว่าเมื่อเดือนก่อน"
มันเปิดอีกคลิป เป็นภาพซูเจียวเจียวหมอบอาบแดด
"แล้วตรงนี้ ดูใต้ท้องของนางสิ"
มันเว้นจังหวะ แล้วขยายภาพเฉพาะจุด
แม้ขนจะบดบังรายละเอียดบางส่วน แต่ก็พอสังเกตได้ว่าสีผิวบางบริเวณเข้มขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย