ฤดูใบไม้ผลิมาถึงอย่างเต็มตัวแล้ว
บนยอดเขาหิมะเทพ ก้อนหินที่ถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งและหิมะตลอดฤดูหนาวเผยให้เห็นสภาพเดิม มอสสีน้ำตาลเทาปรากฏขึ้น
เหยื่อเริ่มอุดมสมบูรณ์
อาณาเขตของฉงโหลวเข้าสู่ฤดูกาลที่มีอาหารอุดมสมบูรณ์ที่สุด
แต่ทว่าสภาพของซูเจียวเจียวกลับเริ่มผิดปกติมากขึ้นเรื่อย ๆ
นางเริ่มง่วงนอน
ตอนแรกฉงโหลวไม่ได้ใส่ใจมากนัก คิดว่านางแค่ขี้เกียจ
เพราะเสือดาวหิมะตัวน้อยนี้ตั้งแต่วันที่รู้จักกันมา ก็ไม่เคยขยันขันแข็งเลยสักครั้ง
แต่ไม่นานเขาก็พบว่ามันผิดปกติ
เมื่อก่อนนางถึงจะขี้เกียจ แต่ทุกวันก็ต้องอาบแดด เดินไปเดินมา บางครั้งยังงอแงให้เขาเล่นด้วย
แต่ตอนนี้ นางนอนได้วันละยี่สิบชั่วโมง
ตอนเช้าพระอาทิตย์ขึ้น นางนอนหมอบอยู่ที่ปากถ้ำอาบแดด อาบไปอาบมาก็หลับไป
ตอนเที่ยงฉงโหลวกลับมาจากล่าเหยื่อ นางยังหลับอยู่
ตอนบ่ายเขาเลียปลุกนางให้กินข้าว นางกินเสร็จก็ก้มหน้าก้มตานอนต่อ
ตอนกลางคืนพระจันทร์ขึ้นมาแล้ว นางยังนิ่งไม่ขยับนอนอยู่กองฟางแห้ง
ฉงโหลวเริ่มตื่นตระหนก
เขานั่งยอง ๆ ข้างนาง ใช้จมูกดุนเบา ๆ ใช้ลิ้นเลียหูนาง ใช้อุ้งตีนเขี่ยหางนาง
"ครืดครืด?"
ซูเจียวเจียวถูกเขาทำให้ตื่น หงุดหงิดสะบัดอุ้งตีน
"อร๊ายย!"
อย่ามารบกวน!
จากนั้นก็พลิกตัวนอนต่อ
ฉงโหลว: "..."
นอกจากอาการง่วงนอนแล้ว ความอยากอาหารของนางก็เริ่มน่าตกใจ