ไฟสปอตไลท์สว่างจ้าหลายดวงถูกเปิดพร้อมกัน ลำแสงขนาดยักษ์ตรึงโดรนที่บินวนอยู่บนฟ้าไว้
แสงจ้าส่องตรงเข้าสู่เลนส์กล้อง ระบบปรับแสงอัตโนมัติของเซนเซอร์ล่มสลายในพริบตา ภาพบนจอกลายเป็นสีขาวจ้าบาดตา
“เวร!”
ในรถเอสยูวี หนูถอดหูฟังออกอย่างแรง จอตรงหน้ามีแต่สัญญาณรบกวนขาวโพลน มองไม่เห็นอะไรเลย
“หัวหน้า! พวกมันทำโดรนเราใช้งานไม่ได้แล้ว! ถ่ายอะไรไม่ได้อีก!”
เหยี่ยวสีหน้าหม่นลง มองจอที่เต็มไปด้วยสัญญาณรบกวน นิ้วมือกำแน่นจนดังกรุบกราบ
“ไอ้พวกทำสารคดี กล้าดีอย่างไรมาขัดผลประโยชน์ของข้า?”
ซูเจียวเจียวหมอบอยู่บนพื้น มองลำแสงไม่กี่ลำนั้น ในใจโล่งอกเล็กน้อย
นางใช้หัวถูใต้คางของฉงโหลว ส่งเสียงครางเบา ๆ ในลำคอ
“คราง~”
อย่าเพิ่งตื่นตระหนก พวกเขากำลังช่วยเรา
ฉงโหลวก้มลง ดวงตาสีทองยังคงเต็มไปด้วยความระแวดระวัง
แต่เขาไม่ส่งเสียงคำรามเตือนออกมาอีก แค่กอดนางไว้แน่นขึ้น
ทันใดนั้น บนฟ้าก็มีเสียงหึ่งแหลมดังมา
โดรนลำนั้นถูกแสงจ้าทำให้เสียทิศทาง เริ่มหมุนวนกลางอากาศ
“เหล่าหลี่ เอาเลย!”
“ปัง!”
เหล่าหลี่เหนี่ยวไก ปืนต่อต้านโดรนยิงพลุสัญญาณออกไป พุ่งเข้าชนเป้าหมายโดรนที่บินวนอยู่ระดับต่ำได้อย่างแม่นยำ
ประกายไฟแตกกระจายกลางท้องฟ้า
โดรนลำนั้นพลิกคว่ำพร้อมควันดำตกลงมา สุดท้ายกระแทกเข้ากับเนินหิมะที่อยู่ไกลออกไป แตกเป็นเสี่ยง ๆ