หมีดำยิ้มเยาะย่างกรายเข้าหาฉงโหลว มีดล่าสัตว์ในมือทอประกายเยียบเย็นกลางแสงตะวัน
“เจ้าแมวใหญ่ ยืนไม่ไหวแล้วสินะ?”
มันจ้องดวงตาของฉงโหลวที่เริ่มสั่นไหว หัวเราะอย่างยิ่งใหญ่ยโส
“ข้าจะปล่อยเลือดเจ้าก่อน จะได้ไม่มาก่อกวน”
พูดจบมันก็ชูมีดขึ้น เล็งไปที่ขาหน้าของฉงโหลว
ซูเจียวเจียวขยับ
ร่างกายตอบสนองเร็วกว่าสติ
ในชั่วพริบตาก่อนมีดจะฟาดลง นางพุ่งออกจากด้านหลังฉงโหลว งับข้อมือที่ถือมีดของหมีดำเข้าอย่างจัง
เขี้ยวอันคมกริบฝังลึกเข้าไปในเนื้อ
“อ๊าาา——!!!”
หมีดำร้องด้วยความเจ็บปวด
มีดล่าสัตว์หลุดจากมือ ร่วงลงไปกระแทกพื้นหิมะ
ซูเจียวเจียวปล่อยปาก
ขณะที่หมีดำกำข้อมือที่เลือดไหลร้องโหยหวน ร่างของนางก็หมุนไปอีกทิศหนึ่ง
หนู
ชายร่างผอมสวมแว่นกำลังยกปืน จ้องไปทางค่าย สนใจอยู่ที่สมาชิกทีมงานถ่ายทำที่พยายามจะบุกเข้ามา
เขาไม่ทันสังเกตว่าเกิดอะไรขึ้นตรงนี้
ซูเจียวเจียวลดตัวลง สี่กรงเล็บยึดพื้นหิมะ แล้วออกแรงพุ่งเต็มกำลัง
หนูไม่รู้เลยว่า สิ่งเล็ก ๆ ที่เขามองว่าเป็น “เหยื่อ” กำลังพุ่งเข้าหาเขาด้วยความเร็วอันน่าตกใจ
“หนู! ข้างหลัง!”
เสียงตะโกนของเหยี่ยวดังขึ้น
แต่ก็สายเกินไป
หนูเพิ่งจะหันหัวไป ก็เห็นเงาสีขาวอยู่ตรงหน้าแล้ว
“อ๊า!”
หนูกรีดร้องด้วยความตกใจ อยากจะยิงปืนโดยไม่ทันคิด
แต่ซูเจียวเจียวไม่ให้โอกาสเขา นางพุ่งชนเข้าที่หน้าอกของหนูอย่างจัง