ขนทั่วตัวของเจียวเจียวลุกชัน ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งจ้องเขม็งไปยังจุดดำที่กำลังใกล้เข้ามาบนท้องฟ้า
โดรน
ไอ้พวกเวรนี่คิดใช้เทคโนโลยีชั้นสูงด้วย!
นางคุ้นเคยกับสิ่งนั้นเป็นอย่างดี
ชาติที่แล้วตอนถ่ายรายการวาไรตี้ ทีมงานใช้เจ้านี่ไล่ถ่ายดาราทุกวัน
นางใช้หัวดันตัวฉงโหลว ส่งเสียงคำรามอย่างเร่งรีบออกมาจากลำคอ
หนี! รีบหนี!
ฉงโหลวมีปฏิกิริยาตอบสนองทันที
เขาไม่ได้ตั้งคำถามกับการตัดสินใจของนาง เพียงก้มหน้าลง งับหนังคอของนางไว้ในปาก แล้วกางสี่ขาวิ่งฝ่าอีกด้านหนึ่งของสันเขาอย่างสุดกำลัง
ซูเจียวเจียวถูกคาบอยู่ในปากของฉงโหลว ทั้งตัวสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงตามการวิ่งของเขา
ไม่ว่าฉงโหลวจะวิ่งเร็วแค่ไหน ไม่ว่าเขาจะมุดเข้าไปในภูมิประเทศที่ซับซ้อนเพียงใด เสียงหึ่งแผ่วเบานั้นก็ยังตามติดไม่ลดละ
ฉงโหลวเริ่มใช้ภูมิประเทศที่ซับซ้อนหลบหลีก
เขามุดเข้าไปในรอยแยกหินแคบ ๆ พุ่งทะลุผ่านซอกหินขรุขระ แม้แต่เสี่ยงผ่านขอบหน้าผาน้ำแข็งสูงชัน
สถานที่เหล่านั้น คนธรรมดาเข้าไม่ถึง
แต่เสียงหึ่งนั้นยังคงอยู่
หัวใจของซูเจียวเจียวจมดิ่งลงเรื่อย ๆ
โดรน
กล้องถ่ายภาพความร้อน
พวกนายพรานเถื่อนพวกนั้นไม่จำเป็นต้องเข้าใกล้ พวกมันแค่บินอยู่บนฟ้า ก็มองเห็นการเคลื่อนไหวของพวกเขาอย่างชัดเจน
บนภูเขาหิมะแห่งนี้ ไม่มีทางหนี
ดูเหมือนฉงโหลวจะตระหนักถึงสิ่งนี้เช่นกัน
เขาไม่พยายามปัดเป่าเสียงนั้นอีกต่อไป แต่เริ่มวิ่งอย่างบ้าคลั่งมุ่งหน้าสู่ส่วนลึกสุดของอาณาเขต พื้นที่ภูมิประเทศที่ซับซ้อนที่สุด