หมีดำและหนูที่หมดสติถูกตำรวจควบคุมตัวขึ้นรถตำรวจ
เหยี่ยวถูกใส่กุญแจมือ ถูกเจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษสองนายคุมตัวเดินไปข้างหน้า
เมื่อเดินผ่านซูเจียวเจียว เขาจู่ๆ ก็หยุดฝีเท้า
ในดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความแค้นและความไม่ยอมแพ้
“สัตว์ร้ายตัวหนึ่ง กล้ามาขัดเรื่องดีๆ ของข้า”
พูดยังไม่ทันจบก็ถูกเจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษที่คุมตัวพาตัวไป
“พูดน้อยๆ หน่อย! ไป!”
ซูเจียวเจียวมองเขา ใจของนางไร้ความรู้สึกใดๆ
จะจำไว้ก็จำไปเถอะ
ยังไงซะชาตินี้ของเจ้า ก็คงออกมาไม่ได้หรอก
ซูเจียวเจียวหันกลับมามองฉงโหลวอีกครั้ง
สัตวแพทย์โจวจัดการปฐมพยาบาลเสร็จ ลุกขึ้นยืน แล้วพูดกับหัวหน้าหน่วยรบพิเศษและเหล่าจางที่เดินเข้ามา: “ปริมาณยาสลบมากเกินไปจริงๆ แต่โชคดีที่ส่งโรงพยาบาลทัน ฉันฉีดยาฤทธิ์ต้านไปแล้ว พอยาหมดฤทธิ์ เขาก็จะฟื้นเอง”
“แต่…”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มองไปที่รอยเข็มเล็กๆ ที่สีข้างของฉงโหลว “เสือดาวตัวนี้ร่างกายแข็งแกร่งจริงๆ ถ้าเป็นเสือดาวหิมะทั่วไป ปริมาณขนาดนี้คงเกิดเรื่องไปแล้ว”
เหล่าจางถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ก้อนหินใหญ่ในใจของซูเจียวเจียวก็ตกลงไปในที่สุด
นางก้มศีรษะลง ใช้หัวเบาๆ ถูใบหน้าของฉงโหลว
สัตวแพทย์โจวเก็บกล่องยาเสร็จ มองซูเจียวเจียว แล้วจู่ๆ ก็ถาม: “นี่คือสองตัวที่พวกคุณถ่ายทำเหรอ?”
เหล่าจางพยักหน้า: “ใช่ ทีมงานถ่ายทำตั้งชื่อให้มันว่าเจียวเจียว ตัวที่อยู่ข้างๆ คือฉงโหลว”