เหล่าจางห่มเสื้อขนเป็ดนั่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์
คืนนี้เขารู้สึกกระสับกระส่ายใจเป็นพิเศษ เลยไม่นอน ตั้งตาจ้องภาพจากกล้องสำคัญหลายจุด
ทันใดนั้น
“เสี่ยวจ้าว!”
เขาลดเสียงเรียก “รีบลุกขึ้นมา!”
เสี่ยวจ้าวโผล่หัวออกมาจากถุงนอนอย่างงัวเงีย “เป็นอะไรหรือผู้กำกับ?”
“ฉงโหลวออกมาแล้ว!”
เสี่ยวจ้าวสะดุ้งตื่น นั่งผุดขึ้นมา แล้วชะโงกไปที่จอมอนิเตอร์
ในภาพถ่ายความร้อน ร่างสีขาวขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วในความมืด มุ่งหน้าไปยังเขตแดน
“เวลาขนาดนี้...” เสี่ยวจ้าวขมวดคิ้ว “มันไปเขตแดนทำไม?”
เหล่าจางไม่ตอบ เพียงจ้องภาพบนจออย่างไม่วางตา
สัญชาตญาณบอกเขาว่า เรื่องใหญ่แล้ว
ฉงโหลวเคลื่อนที่เข้าใกล้เขตแดนอย่างรวดเร็ว
จมูกของมันสูดฟุดฟิด ตามกลิ่นนั้นไล่ไปเรื่อย
ไม่นานมันก็พบต้นตอ
บริเวณขอบเขตแดนมีรอยปัสสาวะใหม่เอี่ยมอยู่หนึ่งแห่ง
ในโลกของเสือดาวหิมะ รอยปัสสาวะหมายถึงการประกาศอาณาเขต
การทิ้งรอยไว้ที่ขอบเขตของตัวเอง คือการบอกพวกเดียวกันว่า ที่นี่คือเขตของฉัน
ส่วนการทิ้งรอยไว้ในเขตของคนอื่น หมายถึงการยั่วยุ
การยั่วยุอย่างโจ่งแจ้ง
ฉงโหลวส่งเสียงขู่ต่ำ ๆ ออกจากลำคอ
มันไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยกขาหลังขึ้น แล้วทับกลิ่นของตัวเองลงบนรอยนั้น
จากนั้นมันหันหลัง ขุดอย่างรุนแรงด้วยขาหลัง