ในชาติก่อนที่อยู่ในวงการบันเทิง นางเคยรับบทเป็นนางเอกสาวบริสุทธิ์ผู้เปี่ยมเสน่ห์ ความสามารถในการแสดงเพียงเท่านี้ นางย่อมมีอยู่แล้ว!
ท่ามกลางชั่วขณะที่ฉงโหลวเตรียมตัวจะพุ่งเข้าโจมตี ซูเจียวเจียวกลับแสดงท่าทางที่ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งปวงต้องตะลึงงัน
นางส่งเสียง "ตุบ" ก่อนจะล้มตัวลงกับพื้นอย่างเป็นจังหวะ
จากนั้นนางก็พลิกตัว หงายท้องอันนุ่มนวลและบอบบางที่สุดของตนขึ้นแสดงต่อหน้าฉงโหลวอย่างไม่ปิดบัง
แขนขาหดเข้ามา กรงเล็บโค้งงอ
"อ้าววว~~"
เสียงร้องอันแผ่วเบานุ่มนวลเล็ดลอดออกมาจากลำคอของนาง
ซูเจียวเจียวเบิกตากลมโตใสซื่อ จ้องมองฉงโหลวด้วยแววตาน่าสงสาร ปลายหางยังกระดิกกวาดพื้นอย่างเอาใจ
ความหมายนั้นชัดเจน: ท่านยอดฝีมือ! ข้ายอมแพ้! ข้านิสัยดีมาก! อย่าฆ่าข้า!
ฉงโหลวที่เดิมทีเต็มไปด้วยจิตสังหาร กลับหยุดชะงักกึก
ในฐานะราชาแห่งเทือกเขาหิมะแห่งนี้ เขาเคยพบผู้ท้าทายมานับไม่ถ้วน เคยสังหารผู้รุกรานมานับไม่ถ้วน
พวกนั้นล้วนจ้องเขม็งอย่างดุร้าย หรือไม่ก็หมอบหนีหางจุกตูด
ไม่เคยมีเสือดาวหิมะตัวไหน ที่เพิ่งเจอกันก็ล้มตัวลงหงายท้องออดอ้อนเลยสักครั้ง
มันช่างไร้มารยาทเสียจริง
แววตาสับสนชัดเจนวาบผ่านนัยน์ตาสีทองคู่นั้นของฉงโหลว
เขาก้มหน้าลง สูดกลิ่นตัวของซูเจียวเจียว
ไม่มีกลิ่นคุกคาม มีแต่กลิ่นหอมหวานเลี่ยน ๆ กลิ่นหนึ่ง ปนเปื้อนความโง่งมอีกเล็กน้อย
อีกด้านหนึ่ง ทีมงานถ่ายทำที่หลบซ่อนอยู่หลังที่กำบังต่างพากันตะลึงงัน
เหล่าจางกำเครื่องรับส่งวิทยุจนแทบจะบดขยี้ "นี่... นี่มันกลยุทธ์อะไรกัน?"
หนุ่มผู้พากย์คำบรรยายที่อยู่ข้าง ๆ กระซิบเบา ๆ "ผู้กำกับครับ ผมว่าเจ้าตัวนี่มันอาจจะแค่... อยากจะหาเรื่องชดใช้ค่าเสียหายมากกว่า"
ในเลนส์กล้อง ภาพที่ปรากฏนั้นทั้งประหลาดและกลมกลืน
เสือดาวเพศผู้ขนาดยักษ์ที่เต็มไปด้วยออร่าฆ่าฟัน ก้มลงดมกลิ่นเสือดาวเพศเมียวัยรุ่นสีขาวสว่างที่อยู่ใกล้เท้า งาของมันห่างจากลำคอของนางเพียงไม่กี่เซนติเมตร
หัวใจของซูเจียวเจียวเต้นระรัว แต่นางไม่กล้าขยับตัว ได้แต่กระพริบตาปริบ ๆ เพื่อทำตัวให้น่ารัก
"อย่ากัดฉันนะ ฉันผอม ไม่มีเนื้อ แถมยังต้องล้างอีก ยุ่งยากจะตาย..."
นางพึมพำอยู่ในใจ
ฉงโหลวเหมือนจะได้ยินเสียงในใจของนาง หรือไม่ก็คิดว่าฆ่าสัตว์ขี้ขลาดแบบนี้คงทำให้เสียชื่อ
เขาส่งเสียงหายใจฟุดฟิดอย่างรังเกียจ พ่นลมหายใจร้อนใส่หน้าซูเจียวเจียว ก่อนจะหุบเขี้ยวกลับ
เขาหันหลัง เดินอย่างสง่างามกลับไปยังกองหญ้าแห้งที่อยู่ลึกเข้าไปในถ้ำ แล้วนอนลงอีกครั้ง
ไม่กัด!
ซูเจียวเจียวถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก รอดตายแล้ว!
เมื่อไม่ฆ่านาง ก็แปลว่าเป็นการยอมให้อยู่หลบหิมะที่นี่ได้สินะ?
ซูเจียวเจียวเป็นพวกที่อดไม่ได้ที่จะฉวยโอกาสเสมอ
นางพลิกตัวอย่างระมัดระวัง ค่อย ๆ ขยับเข้าไปในถ้ำหนึ่งก้าวอย่างลองเชิง
หูของฉงโหลวขยับเล็กน้อย แต่ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
ซูเจียวเจียวเริ่มกล้าขึ้นอีกนิด ค่อย ๆ ขยับอีกสองก้าว
ก็ยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
ภายนอกพายุหิมะยิ่งโหมกระหน่ำ ปากถ้ำยังคงหนาวเย็นอยู่บ้าง
ซูเจียวเจียวมองดูร่างอันมหึมาที่แผ่ความอบอุ่นออกมาอย่างน่าอัศจรรย์ที่อยู่ลึกเข้าไปในถ้ำ สายตาเต็มไปด้วยความปรารถนา
นั่นมันเครื่องทำความร้อนหนังสัตว์ชั้นเลิศจากธรรมชาติชัด ๆ!
นางย่องเท้าเบา ๆ เข้าไปใกล้
เมื่อเหลือระยะเพียงครึ่งเมตรจากฉงโหลว ฉงโหลวก็ลืมตาข้างหนึ่งขึ้นมา มองนางอย่างเย็นชา
ซูเจียวเจียวชะงักทันที ส่งเสียง "อ้าว" อันนุ่มนวลอีกครั้ง พร้อมกับใช้หัวเบียดไปมาเบา ๆ กับหางอันใหญ่โตของฉงโหลวอย่างกล้าหาญ
สัมผัสดีมาก ขนหนานุ่มจนอยากจะร้องไห้
หางใหญ่ของฉงโหลวสะบัดอย่างหงุดหงิด เหมือนจะปัดเจ้ากาวเหนียวตัวนี้ออกไป แต่สุดท้ายก็ดูเหมือนจะไม่คิดจะไล่นางไปไหน
สำเร็จแล้ว!
ซูเจียวเจียวดีใจสุดขีดในใจ รีบหาที่หลบลมด้านหลังของฉงโหลว ขดตัวเป็นก้อนกลมแนบชิดกับขนยาวหนาของแผ่นหลังฉงโหลว
ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างทันที
เจ้าตัวนี้อุณหภูมิร่างกายสูงจนน่าตกใจ ราวกับเตาอุ่นขนาดยักษ์
ซูเจียวเจียวหรี่ตาลงด้วยความสุขสบาย ไม่นานนัก ก็หลับไปอย่างสนิทท่ามกลางเสียงลมหอนและหิมะโปรยปราย
เหล่าจางมองภาพที่เพิ่งถ่ายได้ แล้วถอนหายใจด้วยความทึ่ง "สุดยอด ราชาเสือดาวหิมะที่อยู่โดดเดี่ยวและดุร้าย กลับยอมรับเสือดาวเพศเมียวัยรุ่นที่ไม่รู้จักมาก่อนเข้าถิ่น? ถ้าออกอากาศ เรื่องนี้ต้องเป็นเรื่องราวอบอุ่นหัวใจที่สุดแห่งปีแน่นอน ถึงแม้เสือดาวเพศเมียวัยรุ่นตัวนั้นจะดูไร้ยางอายไปหน่อยก็ตาม"
......
ซูเจียวเจียวตื่นขึ้นเพราะความหิว
นางลืมตาขึ้น ในถ้ำมีแสงสลัว ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจอันสม่ำเสมอและหนักแน่นของฉงโหลว
จมูกของซูเจียวเจียวขยับ
กลิ่นเนื้อ
ข้างหัวของฉงโหลว ยังมีซากแพะภูเขาที่กินไปไม่หมดขนาดใหญ่ตั้งอยู่
ในโลกธรรมชาติ การกล้าลงมือกับอาหารของราชาเสือดาว ผลลัพธ์มักจะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ
แต่ซูเจียวเจียวมันหิวเกินไปแล้ว หิวจนสมองตื้อไปหมด
"ฉันขอแค่คำเดียว... แค่คำเดียว..."
นางสะกดจิตตัวเองอยู่ในใจ
ซูเจียวเจียวเงยหน้าขึ้นอย่างเงียบ ๆ ค่อย ๆ ยื่นกรงเล็บไปทางเนื้อแกะชิ้นนั้น
ใกล้แล้ว
ใกล้เข้ามาแล้ว
ท่ามกลางชั่วขณะที่ปลายกรงเล็บเพิ่งแตะต้องเนื้อแกะ
ในความมืด โคมไฟสีทองสองดวงค่อย ๆ สว่างขึ้นมาอย่างช้า ๆ
ฉงโหลวตื่นแล้ว
กรงเล็บของซูเจียวเจียวแข็งค้างอยู่กลางอากาศ จะหดกลับก็ไม่เชิง จะวางลงก็ไม่เชิง
ถูกจับได้คาหนังคาเขียวขณะแอบขโมยกิน นางรู้สึกว่าตัวเองห่างจากความตายไปเพียงแค่เสี้ยวเดียว
สมองของซูเจียวเจียวหมุนเร็วมาก
ตอนนี้ถ้าหดกลับเข้าไป จะดูเหมือนมีพิรุธ ถ้าฝืนแย่งก็คือการหาความตาย
แล้วนางก็แสดงอาการที่ทำให้ฉงโหลวต้องชะงักงันอีกครั้ง
ซูเจียวเจียวไม่เพียงไม่หดกรงเล็บกลับ ยังใช้กรงเล็บดันเนื้อแกะชิ้นนั้น อย่างใช้ความพยายาม ดันไปทางปากของฉงโหลว
จากนั้นนางก็เอียงหัว กระพริบตากลมโต ส่งเสียงที่แสนจะประจบประแจงออกมา: "อ้าว~"
ถ้าแปลออกมาเป็นภาษาคน คงประมาณว่า: พี่ชาย เนื้อมันเย็นแล้ว ฉันลองอุ่นให้ท่านดูนะ? ท่านกินไหม?
ถ้าทีมงานถ่ายทำได้ถ่ายภาพนี้ไว้ได้ คงจะตกใจจนขากรรไกรแทบหลุดอีกครั้ง
นี่มันเสือดาวหิมะที่ไหนกัน นี่มันชัด ๆ ว่าเป็นเจ้าแมวขี้อ้อนที่กลายเป็นปีศาจ!
ฉงโหลวมองดูเจ้าตัวเล็กที่ดันเนื้อกลับมาให้ แล้วยังใช้ปลายหางแอบพันหางของตัวเองอยู่ แววตาเย็นชาในดวงตากลับจางหายไปเล็กน้อย
เขามองออกว่าเจ้าตัวเล็กนี่หิวมาก
ท้องร้องดังยิ่งกว่าเสียงพายุหิมะนอกถ้ำเสียอีก
ฉงโหลวพ่นลมหายใจหนัก ๆ ออกทางจมูก เขายื่นกรงเล็บอันมหึมา ค่อย ๆ เขี่ยเบา ๆ
เนื้อแกะชิ้นนั้นที่อยู่ตรงหน้าซูเจียวเจียว ถูกเขี่ยเข้าหาอกของนาง
ซูเจียวเจียวตะลึงไปชั่วขณะ
นี่ให้มันเหรอ?
นางลองมองฉงโหลวอย่างลองเชิง พบว่าอีกฝ่ายหลับตาลงแล้ว ไม่สนใจนางอีกต่อไป
ซูเจียวเจียวไม่ใส่ใจความสง่างามอีกต่อไป กอดเนื้อแกะขึ้นมาแล้วกัดกินอย่างมูมมาม
ถึงแม้เนื้อจะแข็งตัวไปแล้ว แต่ในปากของนาง มันคืออาหารอันโอชะที่สุดในโลก
กินอิ่มแล้ว ซูเจียวเจียวเรอเบา ๆ ด้วยความพอใจ เลียกรงเล็บอย่างมีความสุข แล้วซ่อนตัวหลังฉงโหลวนอนหลับอีกครั้ง
ครั้งนี้ ฉงโหลวไม่ได้แม้แต่จะสะบัดหาง แค่ขยับท่าทางเล็กน้อย