กรงเล็บของซูเจียวเจียวจิกเข้ากับตัวนกพิราบอย่างแน่นหนา อาศัยแรงเฉื่อยมหาศาลจากการดำดิ่ง ร่างของนางแนบชิดกับผิวโขดหินกวาดเป็นเส้นโค้งระดับต่ำ
ในขณะที่เกือบจะชนพื้นดิน ปีกทั้งสองข้างของนางก็กางออกอย่างฉับพลัน
แผ่นปีกกว้างใหญ่ตัดผ่านอากาศ เกิดแรงยกมหาศาล เปลี่ยนจากการดำดิ่งระดับเป็นไต่ระดับขึ้นในแนวเฉียง
นางไม่ได้หยุดพักแม้แต่น้อย รีบกลับไปตามเส้นทางเดิมทันที
ตั้งแต่บินขึ้นจนล่าเหยื่อสำเร็จ จนถึงกลับมายังรัง
กระบวนการทั้งหมด ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที
เมื่อซูเจียวเจียวร่อนลงที่ขอบรัง กรงเล็บของนางยังคงจับนกพิราบตัวนั้นไว้แน่น
นางไม่ได้กินทันที แต่ก้มหัวลงตรวจสอบขนปีกสองสามเส้นนั้นก่อน
ยังอยู่
ก้อนขนอ่อนนุ่มนั้น
ยังอยู่
เปลือกไข่
สมบูรณ์
จากลำคอของซูเจียวเจียวมีเสียง "ครืดด" แผ่วเบาดังออกมา
นางวางนกพิราบไว้ที่ขอบรัง แล้วค่อย ๆ นั่งลงอย่างระมัดระวัง ใช้ท้องปกคลุมเปลือกไข่อีกครั้ง
หลังจากยืนยันว่าอุณหภูมิของเปลือกไข่กำลังสูงขึ้น นางจึงดึงนกพิราบเข้ามาใกล้ตัวและเริ่มกิน
นางใช้จะงอยปากฉีกท้องนกพิราบ ดึงเครื่องในชิ้นเล็ก ๆ ออกมา เงยหน้าขึ้นกลืนลงไป
เครื่องในอุ่น ๆ ไหลผ่านหลอดอาหารลงสู่กระเพาะ ความหิวโหยนั้นก็บรรเทาลงในที่สุด
นางดึงอีกชิ้นหนึ่ง
อีกชิ้นหนึ่ง
กินถึงชิ้นที่สาม นางก็หยุดลงทันที ก้มหน้ามองดูเปลือกไข่ใต้ท้อง
"ครืด"
นางใช้ปลายจะงอยปากถูกับเปลือกไข่เบา ๆ
เจ้าเห็นหรือไม่