ความกล้าของนกสกัวทั้งสองตัวถูกทำลายสิ้นเชิงจากการจู่โจมอันดุดันในครานี้
นกสกัวตัวที่รูปร่างใหญ่กว่ารับไม่ไหวก่อน มันกระพือปีกสุดแรง ร่างกายเอียงไปทางซ้าย แล้วบินหนีไปทางทะเลอย่างสุดชีวิต
นกสกัวตัวเล็กตอบสนองช้ากว่าครึ่งจังหวะ มันชะงักไปเล็กน้อยกับการจากไปอย่างกะทันหันของพวกพ้อง กว่าจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองก็ควรจะหนี
มันกางปีก เตรียมจะบินตามพวกพ้องไป
แต่ซูเจียวเจียวไม่เปิดโอกาสให้มัน
นางดิ่งลงมาจากที่สูง สองกรงเล็บสีทองอ่อนที่โค้งงอดุจตะขอ ได้ขีดเป็นเส้นโค้งเย็นเยียบสองเส้นบนท้องฟ้าสีเทาหม่น
กรงเล็บแรกคว้าเข้าที่หลังของนกสกัว
ปลายกรงเล็บอันแหลมคมแทงทะลุขนและผิวหนัง ฝังลึกเข้าไปในกล้ามเนื้อสองข้างของกระดูกสันหลัง
นกสกัวส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดสุดสยอง
"ร้าาา—!!!"
ร่างของมันดิ้นรนอย่างรุนแรง ปีกกระพืออย่างสุดแรง พยายามจะหลุดจากกรงเล็บของนกล่าเหยื่อที่ตัวเล็กกว่ามันหนึ่งรอบ
แต่กรงเล็บที่สองของซูเจียวเจียวก็คว้าเข้ามาแล้ว
ครั้งนี้ คว้าที่คอของนกสกัว
"กร๊อบ"
เสียงร้องของนกสกัวหยุดชะงักลงทันที
นางคลายกรงเล็บ
ซากนกสกัวตัวนั้นร่วงลงมาจากกลางอากาศ วาดเส้นโค้งพาราโบลา สุดท้ายตกลงบนแนวหินโสโครกพร้อมเสียง "ผัวะ"
จากนั้น นางก็บินวนเหนือรังของตัวเองหนึ่งรอบ