หลิวกวงอู๋ย่อมไม่ปฏิเสธความร่วมมือจากเสิ่นอวี๋ เขาไม่เคยคิดเลยว่าครั้งนี้ทั้งที่ไม่ได้คาดหวังอะไร กลับขุดพบขุมทรัพย์เข้าให้
เสิ่นตวนไม่รู้เรื่องนี้เลย ตลอดสองปีที่ผ่านมา หลิวกวงอู๋กับเสิ่นอวี๋ลอบติดต่อค้าขายกันอยู่บ่อยครั้ง เสิ่นอวี๋จัดส่งเครื่องมือเกษตรให้เขา ทว่าเครื่องมือเหล่านั้นกลับมีหน้าตาคล้ายอาวุธมากขึ้นทุกที
นอกจากนี้ น้ำยาทำความสะอาดขนแกะนับแล้วนับเล่ายังถูกขนส่งไปยังด่านเหนือ หลิวกวงอู๋ติดสินบนขุนนางประจำตลาดการค้า จึงแสร้งทำเป็นไม่เห็นการค้าขายของพวกเขา ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังต้องพึ่งการคุ้มครองจากกองทัพตระกูลหลิว
ทางฝั่งหลิวกวงอู๋ทำการแปรรูปขนแกะเพียงครึ่งขั้น เมื่อปั่นเป็นเส้นด้ายแล้วก็จะมีทหารปลดประจำการขนส่งไปยังจวิ้นหลินชวน นี่เป็นข้อเรียกร้องที่เสิ่นอวี๋เสนอแก่หลิวกวงอู๋ เพราะในจวิ้นหลินชวนเขามีบุคลากรทางทหารที่ใช้งานได้ไม่มากนัก
ส่วนที่ด่านเหนือ มีทหารที่บาดเจ็บแล้วตกอยู่ในความยากจนข้นแค้นเช่นนี้อยู่มากมายนับไม่ถ้วน เงินช่วยเหลือของหลิวกวงอู๋มีจำกัด ไม่ต่างจากหยดน้ำในถ้วย ขณะเดียวกันเสิ่นอวี๋ก็ต้องการคนพอดี เมื่อทั้งสองฝ่ายต่างเติมเต็มสิ่งที่ขาด จึงได้ประโยชน์กันทั้งคู่
ภายใต้การจัดการของเสิ่นอวี๋ ทหารปลดประจำการเหล่านั้นถูกส่งไปประจำตามตำบลและหมู่บ้านต่าง ๆ เพื่อฝึกกองกำลังอาสาสมัคร
นี่เป็นข้อเสนอของซุ่ยเหมี่ยว สถานการณ์ในตอนนี้ซับซ้อนขึ้นทุกที ทั้งประเทศราวกับนั่งอยู่บนถังดินปืน เพียงพลาดพลั้งนิดเดียวก็อาจระเบิดขึ้นมาได้ เสิ่นอวี๋จึงต้องเตรียมพร้อมให้ประชาชนทั้งแผ่นดินจับอาวุธได้
สถานการณ์ในเมืองหลวงยิ่งปั่นป่วนซับซ้อนกว่าเดิม ตอนแรกมีอ๋องแปดเดินทางเข้าเมืองหลวง แต่เวลาผ่านไปสี่ปี บัดนี้เหลือเพียงจอมขยันแย่งชิงอำนาจระดับสุดยอดสามคน คนที่สมควรตายก็ตายไปเกือบหมดแล้ว