คืนนั้นหานอวิ๋นถูกเรียกตัวไปยังจุดนัดหมายกะทันหัน พอเข้าไปก็ถูกสั่งให้ส่งมอบโทรศัพท์ เขารู้ทันทีว่าต้องมีปฏิบัติการใหญ่
เป็นอย่างที่คิด วินาทีต่อมาเขาก็ถูกปิดตาและพาขึ้นรถไปพร้อมกับคนกลุ่มหนึ่ง รถวิ่งอยู่ราวสี่สิบกว่านาที ก่อนจะพาไปถึงห้องแห่งหนึ่ง
หานอวิ๋นคุ้นเคยกับทุกสิ่งตรงหน้าเป็นอย่างดี ไม่ต้องรอให้ใครสั่ง เขาก็สวมหน้ากากกับชุดป้องกัน แล้วนั่งลงประจำที่ เริ่มชั่งและแบ่งบรรจุของ
เขาโยนถุง “ขยะ” น้ำหนัก 50 กรัมที่ปิดผนึกเรียบร้อยแล้วลงในตะกร้าอย่างไร้ความรู้สึก หัวใจของหานอวิ๋นดิ่งลงสู่ก้นเหว
ก่อนหน้านี้พวกเขาทลายจุดจำหน่ายของตงชุนปอได้ก็จริง แต่หานอวิ๋นยังไม่ได้แตะต้องขั้นตอนการขนส่งเลย
เขารู้เพียงว่าคนรับผิดชอบชื่อเหล่าเจียง แต่ไม่เคยเห็นหน้าตาชัด ๆ ของอีกฝ่าย ผ่านไปไม่กี่วัน จุดที่ถูกตัดขาดก็กลับมาเชื่อมต่อได้อีกครั้ง
หานอวิ๋นตรวจสอบแล้ว ของพวกนี้เป็น “ขยะ” ของจริงทั้งหมด เมื่อนับรวมในตอนท้ายมีน้ำหนักถึง 100 กิโลกรัม
เขาลังเล หากนี่เป็นแค่เหยื่อล่อเพื่อจับเขา เหยื่อนี้ไม่ใหญ่เกินไปหน่อยหรือ ตงชุนปอไม่กลัวพลาดท่าตกหลุมพรางเองหรือไง?
สิ่งที่หานอวิ๋นไม่รู้ก็คือ นี่เป็นเพียงจุดนัดหมายแห่งหนึ่งของเขาเท่านั้น ยังมีอีกหกคนที่ถูกตรวจสอบเช่นเดียวกับเขา สุดท้าย “ขยะ” เหล่านี้จะมีน้ำหนักมากถึง 700 กิโลกรัม!
“พี่จ้าว ของขนเสร็จหมดแล้ว อยู่ตรงนี้ครับ” หานอวิ๋นเห็นจ้าวเฉินเดินเข้ามาด้วย จึงรู้ว่าอีกฝ่ายมาตรวจความคืบหน้า เขารีบลุกขึ้นรายงาน
ด้านหลังจ้าวเฉินยังมีคนตามมาอีกหลายคน รถเข็นบรรทุกซี่รั้วเลียนแบบไม้มาเต็มคัน