พ้นช่วงปีใหม่มาแล้ว ข่าวดีก็ส่งมาจากอำเภอจือเหอที่อยู่ติดกัน การออกศึกปราบกบฏของเสิ่นอวี๋ประสบชัยชนะครั้งใหญ่ เรื่องนี้ทำให้ชาวอำเภอจือชวนต่างพากันวางใจ แม้บางครั้งยังมีฟ้าผ่าลงมาเปรี้ยงปร้าง แต่พวกเขาก็เพียงประนมมือท่องว่า “อมิตาภพุทธ พระพุทธองค์โปรดอย่าถือสา” อย่างมากก็เท่านั้น หากจะให้สาปแช่งจนท่านนายอำเภอเป็นอะไรไปจริง ๆ พวกเขาย่อมไม่ยอมเด็ดขาด
ทางด้านซุ่ยเหมี่ยวกำลังจัดระเบียบผลสำเร็จของแนวทางหลักทั้งสี่ด้าน ได้แก่ การศึกษา เกษตรกรรม อุตสาหกรรม และพาณิชยกรรม ตลอดเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมาอยู่ในห้องหนังสือ
ด้านการศึกษา ทุกหมู่บ้านในอำเภอจือชวนต่างเปิดชั้นเรียนสอนหนังสือให้ผู้ไม่รู้หนังสือ ตั้งแต่หญิงชราวัยหกเจ็ดสิบปีไปจนถึงเด็กสามขวบ ล้วนถูกกำหนดให้เรียนรู้ตัวอักษรที่ใช้กันทั่วไป 300 ตัว รวมถึงการบวกและลบให้ได้ภายในสามปี
แม้จะดูเป็นเรื่องง่าย แต่สำหรับคนที่ไม่มีพื้นฐานเลย ระยะเวลาสามปีอาจไม่เพียงพอ ทว่านี่เป็นก้าวที่จำเป็นต้องเดิน
อย่างไรก็ตาม นางก็ใช้พื้นฐานนี้คัดเลือกคนที่เห็นได้ชัดว่ามีพรสวรรค์ด้านการเรียนไปศึกษาต่ออย่างลึกซึ้ง คนเหล่านี้จะเป็นกำลังสำคัญให้เสิ่นอวี๋ใช้บุกเบิกแผ่นดินและปกครองใต้หล้าในภายหน้า
ด้านเกษตรกรรมพัฒนาไปมากในปีนี้ ซึ่งเกี่ยวข้องกับสภาพสังคมของยุคสมัยด้วย ในสังคมศักดินา เกษตรกรรมเป็นเรื่องสำคัญที่สุด
มีการลดค่าเช่าที่ดินให้ชาวบ้านทั่วทั้งอำเภอ ตรวจสอบครัวเรือนที่หลบเลี่ยงภาษีของบ้านที่ร่ำรวย ประกอบกับวิธีเพาะปลูกที่เป็นวิทยาศาสตร์ยิ่งขึ้น เครื่องมือที่สะดวกกว่าเดิม และการส่งเสริมการใช้ปุ๋ยคอกจากการเลี้ยงหมู เมื่อสิ้นปี ผลผลิตต่อหมู่เพิ่มขึ้นโดยทั่วไปถึงสามส่วน
นั่นทำให้ทุกครั้งที่ชั้นเรียนสอนหนังสือเปิดสอนเรื่องพืชผลเกษตร ชาวบ้านแทบทั้งหมู่บ้านพากันออกมาฟังจนคึกคัก
ซุ่ยเหมี่ยวเขียนชื่อฝ้าย มันเทศ มันฝรั่ง และถั่วลิสงลงในรายงานหน้านี้ สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่นางต้องการอย่างเร่งด่วนในตอนนี้