"นี่มัน..."
ลู่หลีมองกระทะเหล็กขนาดเท่าหินโม่ตรงหน้า ดูแล้วงุนงง
"ก็แค่กระทะน่ะ" พ่อค้าเร่ตบมือไล่ขี้เถ้าจากกระทะ ก่อนจะล้วงมือเข้าเสื้อหยิบตะหลิวขนาดยักษ์ออกมาอีกอัน
"ไหนนายบอกจะเหมาสินค้าฉันหมดนี่ ในนั้นมียาสมุนไพรบำรุงร่างกายอยู่ชุดหนึ่ง เอาไปใช้คู่กับกระทะกับตะหลิวนี้ ผลลัพธ์จะดีขึ้น"
ลู่หลีเลิกคิ้ว "อ้อ เข้าใจแล้ว! เป็นอุปกรณ์สำหรับแช่ยาน่ะ..."
"ไม่ใช่" พ่อค้าเร่ปีนป่ายขึ้นหลังกวางด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน
"เดี๋ยวนายค่อย ๆ อ่านคู่มือให้ละเอียดนะ อย่าใช้ยาสมุนไพรนั่นสิ้นเปลืองล่ะ ฉันอุตส่าห์รวบรวมมาตั้งนานกว่าจะได้ ขายให้นายนี่ก็ยังเสียดายอยู่เลย..."
ลู่หลีรู้สึกดีใจขึ้นมาทันที รู้ว่านี่คือผลจากค่าระดับความชอบที่เพิ่มขึ้น จึงรีบพยักหน้าขอบคุณ
"ขอบคุณที่เตือน"
มองดูพ่อค้าเร่ในชุดแดงฝ่ามิติหายไปจากสายตา ลู่หลีก็พาอลิสซาหาโรงแรมแถวนั้นเพื่อเข้าพัก
"โรงแรมคู่รักนาม แสนหวาน..."
อลิสซาค่อย ๆ อ่านป้ายตัวอักษรขนาดใหญ่บนป้ายชื่อโรงแรม ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอแดงก่ำ
นายท่านก็อย่างที่ปากบอกว่าไม่เอา แต่เนื้อตัวซื่อสัตย์ดีนะ
แต่อลิสซาไม่ได้รู้สึกกลัวหรือขัดขืนกับเรื่องนี้
ตรงกันข้าม
เธอกลับรู้สึกดีใจที่ในที่สุดก็ถูกยอมรับ
เพียงแต่...
เรื่องแบบนั้น อลิสซาก็ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน ไม่รู้ว่าจะทำให้นายท่านลู่หลีพอใจได้ไหม
ลู่หลีไม่เคยนึกมาก่อนว่าอลิสซาจะคิดมากขนาดนี้