"หัวหน้าหน่วย รอยแยกควบคุมไม่ได้แล้ว!"
"ว่าไงนะ!" หัวหน้าหน่วยพวกแท่งไม้มือสั่น
ถึงขั้นไม่มีเวลาสนใจตบหน้าแล้ว รีบสาวเท้าไปยังขอบดาดฟ้า
ผ่านกล้องส่องทางไกล เขาเห็นรอยแยกมิติที่จัตุรัสสืบสวรรค์กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็วทันที!
เดิมทีสูงแค่ตึกสิบสองชั้น ตอนนี้พองโตขึ้นกว่าหนึ่งเท่า!
แค่เส้นผ่านศูนย์กลางก็เกินตึกยี่สิบห้าชั้นแล้ว!
มีผู้เล่นถูกปากแยกพ่นออกมาไม่หยุด สภาพสะบักสะบอม!
ผู้เล่นที่ก่อนหน้านี้มุงดูความคึกคักอยู่รอบจัตุรัสเริ่มวิ่งหนีออกข้างนอก พยายามหลบหนีก่อนอาณาเขตจะก่อตัว...
ภายในห้องนิรภัยที่มีการรักษาความปลอดภัยเข้มงวด
"รอยแยกควบคุมไม่ได้แล้วจริง ๆ" เลขานุการเงยหน้าจากแผงข้อมูล จ้องมองภาพบนจอด้วยสีหน้ากระวนกระวาย:
"โชคดีที่นายพลอ้าวจั้นและคนอื่น ๆ หลุดออกมาได้แล้ว ตอนนี้กำลังถูกส่งตัวออกจากแดนลับกฎ จะปรากฏตัวอยู่รอบนอกจัตุรัสสืบสวรรค์ในไม่ช้านี้"
"สภาพพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง ได้รับบาดเจ็บหรือไม่" ชายชราเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
"เอ่อ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง..." เลขานุการขยับแว่น ดูเหมือนกำลังเรียบเรียงถ้อยคำ:
"ตามที่เยี่ยนชีรายงานข่าวกลับมา ในหน่วยมีสมาชิกบาดเจ็บเล็กน้อยแค่สองคน รักษาให้หายด้วยพลังพรสวรรค์แล้ว"
"เพียงแต่ท่านนายพลอ้าว..."
"อ้าวจั้นเป็นอะไร" ชายชราใจกระตุก รีบถามต่อ
กลับเห็นสีหน้าเลขานุการดูประหลาด:
"ท่านนายพลอ้าวน่ะ อารมณ์ไม่ค่อยดี..."
"..."
จัตุรัสประตูรับสวรรค์
ตำแหน่งห่างจากรอยแยกมิติของแดนลับสังหารนองเลือดไม่ถึงร้อยเมตร จู่ ๆ ก็ปรากฏรอยแยกใหม่ขึ้นรอยหนึ่ง
สมาชิกหน่วยรบพิเศษที่ตัวเปียกโชกกระโดดออกมาจากในนั้นตามลำดับ สำรวจตรวจสอบสภาพโดยรอบอย่างรวดเร็ว