หลีลั่วปรากฏตัวราวกับภูตผีอยู่เบื้องหลังหลิวเหวินเจี้ยน ใช้เขี้ยวแมลงจ่อคอหอยของเขา
“ผู้มีพระคุณ ถ้าท่านคิดว่าการฆ่าเขาจะทำให้มือเปรอะเปื้อน ข้าจัดการให้แทนได้”
หลิวเหวินเจี้ยนฉี่ราดด้วยความหวาดกลัว ปากก็ส่งเสียงอู้อี้ พูดอะไรไม่เป็นคำ
ลู่หลีโบกมือ “ไม่ต้อง เขาเซ็นสัญญาไปแล้ว”
“ถ้าผิดสัญญาเมื่อไรจะระเบิดตายทันที ไว้ชีวิตเขาเถอะ”
เมื่อได้ยินลู่หลีพูดเช่นนั้น หลีลั่วก็ปล่อยมือที่ล็อกตัวไว้ทันที
หลิวเหวินเจี้ยนถูกบีบให้อยู่บนเส้นแบ่งระหว่างเป็นกับตายไปมาหลายรอบ รู้สึกประสาทที่เปราะบางเหมือนจะรับไม่ไหว
โชคดีที่ท้ายที่สุดลู่หลีก็ไม่ได้แกล้งเขาอีก แค่สั่งให้เขาไปเก็บถุงผ้ามิติของคนตระกูลหลิวที่ตายไป และฝังชิ้นส่วนศพที่กระจัดกระจายเต็มพื้น
เครื่องมือก็คือพลั่วเล่มที่ลู่หลีเลือกไว้เมื่อก่อนนั่นแหละ
ยังไงซะวิญญาณของคนพวกนี้ก็ถูกเขากลืนไปเงียบๆ แล้ว ศพก็เสียหายหนัก ไม่สามารถใช้หลอมศพตกผลึกได้
ถึงหลิวเหวินเจี้ยนจะขี้ขลาด แต่ตอนทำงานไม่ยึกยักเลย
จัดการเก็บกวาดศพของสมาชิกตระกูลตามคำสั่งได้เร็วมาก
มนุษย์มดที่เหลืออยู่ในพื้นที่ใต้ดินก็ถูกเก็บกวาดจนหมดสิ้น
เมื่อคิดว่าเปิดเผยพรสวรรค์ต่อหน้าผู้เล่นคนอื่นไปแล้ว ลู่หลีจึงเลิกปิดบัง
ทหารวิญญาณต่อขุดดินสำรวจถ้ำทั้งหมดอย่างอิสระ เก็บกวาดมนุษย์มดที่เหลือ เร่งความเร็วในการผ่านแดนลับ
ส่วนตัวเขาเองก็นั่งพักที่เดิม ฟื้นฟูแรงกาย
ในแดนลับแทบไม่เหลือผู้เล่นเท่าไรแล้ว
เทียบกับจำนวนนับหมื่นตอนเพิ่งเข้ามา ตอนนี้เหลือแค่ไม่กี่ร้อย