"เครื่องมือที่ใช้ฝังศพเรา?"
หลิวไคว่อู่ตกตะลึง ก่อนจะหัวเราะลั่นจนท้องแข็ง:
"ดูท่าเจ้าจะบ้าไปแล้ว! หรือคิดว่าภายในอาณาเขตนี้ เจ้าจะใช้ไอเทมและพรสวรรค์ได้?"
"แน่นอนว่าไม่, ข้อจำกัดของอาณาเขต ข้ารู้ดีกว่าพวกเจ้า" ลู่หลีตอบ
"แล้วเจ้าอาศัยอะไรถึงมั่นใจว่าจะชนะ?" หลิวไคว่อู่ปาดน้ำตาที่หัวเราะจนไหล:
"แถมยังจะชนะพวกเรามากมายขนาดนี้!"
ลู่หลียิ้มแต่ไม่พูด เพียงมองหลิวไคว่อู่นิ่ง ๆ
ฝ่ายหลังถูกสายตานี้มองจนขนลุก เลยเลิกพูด
จัดการหน้าต่างระบบเล็กน้อย เลือกอาวุธ
จุดแสงสลายไป ขวานเหล็กด้ามยาวน่าสะพรึงปรากฏต่อหน้าหลิวไคว่อู่
เขาก้าวไปครึ่งก้าว ดึงขึ้นมา เหวี่ยงไปมาไม่กี่ที
ขวานเหล็กส่งเสียงหวือหวิว แต่ในมือหลิวไคว่อู่ราวกับไร้น้ำหนัก
ดูออกว่าเขาถนัดใช้อาวุธชนิดนี้ และยังมีพื้นฐานวิชายุทธ์ที่แน่นพอควร
"ให้เวลาเจ้า ไปฝากคำสั่งเสียกับแฟนสาวทั้งหลายของเจ้าเถอะ"
หลิวไคว่อู่ค่อยๆ ก้าวเข้าหาลู่หลี
แล้วเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ก็แสร้งทำเป็นตกใจ ตบหัวตัวเองแล้วหัวเราะ:
"ความจำข้านี่แย่จริง ลืมไปว่าภายในอาณาเขตตัดขาดเสียง..."
"ดูท่าว่าคำสั่งเสียของเจ้า คงต้องให้ข้าถ่ายทอดแทนให้แล้ว"
"ไม่ต้องห่วง, พอเจ้าตายแล้ว ข้าจะดูแลพวกหล่อนอย่างดี!"
พูดจบ หลิวไคว่อู่ยกขวานพุ่งเข้าใส่ ความเร็วเพิ่มพริบตา!
ระยะแค่สิบกว่าเมตร ถึงในพริบตา!
แต่ลู่หลียังไม่ขยับ ยืนอยู่กับที่
แม้แต่รอยยิ้มบนใบหน้า ก็ไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย