"แม่จ๋า แม่!"
หลีลั่วตะโกนไม่หยุด ซวนเซวิ่งเข้าหาสตรีร่างนั้น
ระยะห่างของทั้งคู่หดสั้นลงทุกขณะ
ทันใดนั้นสตรีก็กระตุกวูบ แขนสั่นระริก
ลู่หลีเห็นดังนั้น รูม่านตาหรี่ลงทันที
แย่แล้ว!
นั่นเป็นสัญญาณการโจมตี!
"อันตราย!"
ลู่หลีเร่งความเร็วทันที แขนข้างหนึ่งโอบรัดเอวบางของหลีลั่ว ดึงเด็กสาวกลับมา
ชั่วพริบตาต่อมา ใบมีดฟาดลงมา ตัดปลายผมของหลีลั่วขาดกระจุย
"ทหารวิญญาณ สกัดมันไว้!"
ลู่หลีพาหลีลั่วถอยร่างอย่างรวดเร็ว
พลางหลบหลีกการโจมตี พลางใช้[ข่มขวัญฝูงแมลง]ใส่สตรีร่างนั้น!
แม้เป้าหมายจะเป็นสิ่งมีชีวิตอลวนที่ถูกดัดแปลง แต่ชื่อยังมีคำว่า 'แมลงแม่' ติดอยู่ [ข่มขวัญฝูงแมลง]จึงยังคงใช้ได้ผล
เพียงแต่ระดับของลู่หลี่ห่างอยู่ไม่น้อย
ทุ่มพลังพรสวรรค์เต็มกำลัง ก็ทำได้เพียงให้สตรีร่างนั้นชะงักไปชั่วครู่
โชคดีที่ยังมีทหารวิญญาณคอยสกัด อย่างน้อยก็ถ่วงเวลาได้บ้าง
นี่เองที่ทำให้ลู่หลี่ถอยมาจนพ้นระยะปลอดภัยได้ มาถึงนอกห้อง
"แม่..."
หลีลั่วมองมารดาร่างพิกลที่อยู่ไกลออกไป น้ำตาไหลอาบแก้ม
โชคดีที่เธอแค่โศกเศร้า ไม่ได้หมดสติจนพุ่งเข้าไปอีกรอบ นั่นทำให้ลู่หลี่ถอนหายใจโล่งอกไปชั่วคราว
"อยู่ที่นี่ต่อมันอันตรายเกินไป เธอออกไปก่อน! ไปนอกห้องทดลอง ที่นั่นมีคนของฉัน จะคุ้มครองความปลอดภัยให้เธอได้!"
หลีลั่วส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง:
"ไม่ พ่อกับแม่ของหนูยังอยู่ที่นี่ หนูไม่ไป!"
ลู่หลี่ขมวดคิ้ว
ศัตรูแข็งแกร่งอยู่ตรงหน้า เขาไม่มีความอดทนพอที่จะเกลี้ยกล่อมเด็กสาวให้จากไป
ในเมื่อไม่ยอมไป ก็จงอยู่อย่างสงบเสงี่ยมตรงมุมห้องนั่นเสีย!