「ท่านวู ท่านเรียนวิชาหมอผีได้ตั้งแต่เมื่อไรหรือขอรับ」เหยียนหูจ้องหยางเฉิงด้วยแววตาคลั่งไคล้ ในดวงตาสีแดงฉานมีประกายวูบไหว
「เมื่อวานพอได้หนังสัตว์มาก็ลองอ่านดูสองสามที แล้วก็เรียนได้เลย」หยางเฉิงตอบอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนถามกลับว่า「ทำไม เรียนวิชาหมอผียากมากหรือ」
ทุกคน「……」
ทุกคนพากันพูดไม่ออก
ก็ใช่น่ะสิ!
ถ้าเรียนวิชาหมอผีได้ง่าย ๆ เผ่านกกระจอกครามจะต้องรอจนถึงเมื่อวานกว่าจะพบผู้สืบทอดของหมอผีหรือ
อย่างมู่ชิง เดิมทีเขาเป็นผู้ที่มีโอกาสได้เป็นหมอผีมากที่สุด
แต่เขากลับใช้เวลาถึง 30 วันกว่าจะเรียนอักษรวูตัวแรกได้ จนถึงตอนนี้ก็ยังคลำทางเข้าวิถีหมอผีไม่เจอด้วยซ้ำ
เพราะอย่างนี้มู่ชิงถึงได้บอกทุกคนว่า หากอยากเรียนอักษรวูให้ได้ ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 30 วัน
แต่จะว่าไปแล้ว
หยางเฉิงตรงหน้าไม่เหมือนหมอผีของเผ่านกกระจอกครามในอดีตเลยสักนิด
เหยียนหูกับชางสือสบตากัน พลางนึกถึงคำพยากรณ์ของหมอผีคนก่อนที่มู่ชิงถ่ายทอดให้ฟัง
เมื่อมีหยางเฉิงอยู่ เผ่านกกระจอกครามของพวกเขาไม่เพียงจะไม่สูญสิ้น แต่ยังจะผงาดขึ้น กลายเป็นเผ่าขนาดใหญ่!
หรือสิ่งที่หมอผีแสดงให้เห็นเมื่อครู่นี้ จะเป็นเค้าลางของคำพยากรณ์นั้น?
พอคิดถึงตรงนี้ ทั้งสองก็อดตื่นเต้นจนตัวสั่นระริกไม่ได้!
หยางเฉิงเห็นเหยียนหูกับชางสือฟังคำพูดของตนแล้วตัวสั่นขึ้นมา
เขารู้สึกกลุ้มใจไม่น้อย