หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง หวาเซวียนก็ยังคิดไม่ออกว่าทำไมหยางเฉิงถึงยอมใช้ตาข่ายแลกกับวิชาหมอผี
หรือว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะ เรียนวิชาหมอผีได้รวดเร็วปานสายฟ้า แค่ช่วงเวลาที่ตะวันขึ้นตกไปสิบกว่าวัน ก็เรียนวิชาหมอผีที่เผ่านกกระจอกครามถ่ายทอดไว้จนหมดแล้ว?
จะเป็นไปได้ยังไงกัน?
หวาเซวียนส่ายหน้าในใจ นางนี่คิดไปไกลเกินจริงแล้ว
แค่ฝึกวิชาก้าวพริบตาให้ชำนาญ นางก็ใช้เวลามากกว่าหนึ่งปี ส่วนการทำป้ายกระดูกวูยิ่งกินเวลาถึงสองปีเต็ม
ต่อให้พลังวูของวูแห่งเผ่านกกระจอกครามแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางเรียนวิชาหมอผีของเผ่านกกระจอกครามได้ครบทุกวิชาในเวลาอันสั้นขนาดนี้!
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่แผ่นดินบรรพชน หวาเซวียนเคยพบกับวูคนก่อนของเผ่านกกระจอกคราม และได้ถามไถ่มาบ้างแล้วว่าเผ่านกกระจอกครามมีวิชาหมอผีอยู่แค่สามวิชาเท่านั้น แค่นั้นหยางเฉิงก็ต้องใช้เวลาเรียนอีกนานโขแล้ว!
「ช่างเถอะ ไม่ว่าวูของเผ่านกกระจอกครามจะคิดยังไง ในเมื่อเขาอยากแลกวิชาหมอผี พวกเราก็แลกให้เขาไปสิ
น่าเสียดายที่ข้าออกจากเผ่าไม่ได้ ไม่อย่างนั้นก็อยากเจอวูของเผ่านกกระจอกครามสักครั้ง จะได้รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่กันแน่」
หวาเซวียนกระดิกหูแมว ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า「เอาละ ชิวเย่ เรื่องนั้นไว้ก่อน เมื่อกี้เจ้าบอกว่าเรียนวิธีก่อไฟแบบหนึ่งมาจากเผ่านกกระจอกครามใช่ไหม?」
「อื้ม วู วิธีนี้ไม่เพียงง่ายมาก แต่ยังใช้ได้ผลดีมากด้วย」ชิวเย่ตอบอย่างตื่นเต้น
「ดีเลย พอดีกำลังจะกินเนื้ออยู่แล้ว กินเนื้อดิบมาตั้งนาน ในที่สุดก็จะได้กินเนื้อสุกสักที!」