สิ่งที่ชาวเผ่านกกระจอกครามเห็น ไม่ได้มีแค่เหล่านักรบตราเผ่ากลับมาอย่างปลอดภัยเท่านั้น แต่ยังมีของที่พวกเขาหอบกลับมาด้วย
บนบ่าของเหล่านักรบตราเผ่า มีท่อนไม้ไผ่ที่เหลาเรียบร้อยแล้ว ขนาดใหญ่เท่าท่อนแขนพาดอยู่คนละท่อน
ส่วนบนท่อนไม้ไผ่เหล่านั้น มีสัตว์ลำธารหนวดคู่ถูกมัดอยู่เป็นแถว!
ลองนับดูดี ๆ…
หนึ่ง สอง สาม สี่…สิบ!
นับนิ้วมือสองข้างยังไม่พอ!
ให้ตายเถอะ เผ่านกกระจอกครามเคยล่าสัตว์ร้ายได้มากกว่าสิบตัวในคราวเดียวตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?!
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?
ทำไมวูกับทีมล่าสัตว์ออกไปแค่รอบเดียว ถึงได้อาหารกลับมาเยอะขนาดนี้?!
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ต่างสงสัยว่าตาฝาดไปหรือเปล่า
หลายคนเผลอยกมือขึ้นขยี้ตาโดยไม่รู้ตัว!
เหยียนหูกับพวกเห็นชาวเผ่าตกตะลึงกันขนาดนี้ ก็ยิ่งยิ้มกริ่มจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
ชาวเผ่ายืนอึ้งอยู่กับที่ ไม่มีใครพูดอะไร
พวกเหยียนหู ชางสือ และคนอื่น ๆ ในทีมล่าสัตว์ก็ไม่พูดเหมือนกัน เอาแต่ยืนอยู่ตรงนั้น ชมสีหน้าของทุกคนอย่างเพลิดเพลิน
ในใจหัวเราะคิกคัก แถมยังแอบสะใจขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
พวกเขาคงไม่รู้หรอกว่าตอนที่จับสัตว์ลำธารหนวดคู่ขึ้นมาจากน้ำด้วยตาข่ายครั้งแรก พวกตัวเองก็ตกตะลึงไม่แพ้ชาวเผ่าในตอนนี้เลย!