ไม่นาน วันถัดมาก็ผ่านไปอย่างเงียบเชียบ ท่ามกลางการตัดต้นไม้และเล่นโคลนของทุกคน
เพราะมีคนช่วยงานเพิ่มขึ้น จำนวนภาชนะดินเผาที่ปั้นได้ในวันที่สองจึงแทบจะมากกว่าวันแรกถึงสองเท่า รวมแล้วกว่า 40 ชิ้น
เมื่อนับรวมสองวัน ก็มีภาชนะดินเผามากกว่า 60 ชิ้น
พอถึงวันที่สาม ภาชนะดินเผาที่ปั้นไว้ในสองวันแรกแม้ยังไม่แห้งสนิท แต่ก็แห้งไปเกินครึ่งแล้ว อย่างน้อยก็ไม่ถึงกับกดแล้วเป็นรอยมือทันที
หยางเฉิงเห็นดังนั้นจึงสั่งพักการปั้นไว้ก่อน แล้วบอกมู่ชิงกับคนอื่น ๆ ว่า “ทุกคนเริ่มเก็บหญ้าแห้งกับใบไม้แห้งแบบที่ข้าถืออยู่กันเถอะ อย่าเอาชิ้นใหญ่ เอาเล็ก ๆ แบบนี้ก็พอ”
หยางเฉิงเก็บหญ้าแห้งชิ้นเล็กกับใบไม้เล็ก ๆ จากพื้นขึ้นมาให้ทุกคนดู เป็นเชิงบอกให้ไปเก็บของแบบเดียวกัน
อากาศย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว บนลานโล่งมีหญ้าแห้งเหลือง ๆ อยู่มาก ส่วนในป่าก็มีใบไม้เล็ก ๆ ร่วงเกลื่อน ของพวกนี้หาไม่ยากเลย
พอทุกคนได้ยินหยางเฉิงบอกว่าของพวกนี้จะช่วยให้สิ่งที่พวกเขาทำขึ้นมากับมือแข็งแกร่งขึ้น ต่างก็พากันตื่นเต้นจนเนื้อเต้น ทำงานเท่าไรก็ไม่บ่นเหนื่อย กินข้าวเสร็จก็ออกไปเก็บหญ้าแห้งกับใบไม้กันทันที
พอตกบ่าย บริเวณใกล้ภาชนะดินเผาก็มีกองหญ้าแห้งกับใบไม้แห้งพูนขึ้นมาไม่น้อย
เวลานี้ ภาชนะดินเผาที่ตากแดดมาสามวันกว่า 60 ชิ้นก็แห้งเกือบสนิทแล้ว หยางเฉิงตรวจดูอย่างละเอียด ก่อนคัดชิ้นที่มีรอยแตกร้าวขนาดใหญ่ทิ้งไปหลายชิ้น