หยางเฉิงให้มู่ชิงไปเรียกนักรบตราเผ่าที่ซุ่มอยู่ให้ออกมา
ตอนนี้มีเหยียนหูกับชางสืออยู่ทั้งคน ภัยคุกคามจากชิวเย่ก็แทบไม่เหลือแล้ว ซุ่มต่อไปก็ไม่มีประโยชน์
มู่ชิงรับคำ แล้วเดินลงไปทันที
ไม่นานนัก ม่ายกับเหมาและนักรบตราเผ่าอีกหกเจ็ดคนก็เดินออกมาจากข้างกระโจม
แน่นอนว่าเมื่อได้สัญญาณจากหยางเฉิง มู่ชิงก็ให้พวกเขาซ่อนตาข่ายไว้เรียบร้อยแล้วก่อนจะเรียกออกมา
พอม่ายกับเหมาและนักรบตราเผ่าคนอื่น ๆ ออกมา ก็เห็นเหยียนหูกับชางสือที่กลายเป็นนักรบตราเผ่าขั้นหกแล้ว ต่างก็ยิ้มดีใจกันถ้วนหน้า
พวกเขาล้อมเหยียนหูกับชางสือไว้ตรงกลาง ทุบอกทั้งคู่พลางหัวเราะอย่างตื่นเต้น
เมื่อชิวเย่เห็นม่ายกับเหมาโผล่มาอย่างกะทันหัน และจำนวนนักรบตราเผ่าของเผ่านกกระจอกครามเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ในที่สุดก็เข้าใจว่าหยางเฉิงซ่อนกำลังไว้อีกส่วนหนึ่ง
แม้ในกลุ่มนี้จะไม่มีนักรบขั้นหก แต่หากโจมตีขึ้นมาอย่างกะทันหัน รวมกับนักรบตราเผ่าที่อยู่ข้างนอก จำนวนก็มีมากกว่าสิบคน เกือบสามเท่าของพวกนางทั้งห้า นับเป็นภัยคุกคามไม่น้อยเลย!
หางม้าของชิวเย่ไหวเบา ๆ ขณะมองหยางเฉิงด้วยแววตาระแวดระวังยิ่งกว่าเดิม
เจ้าหมอนี่น่าหงุดหงิดจริง ๆ ดูท่าจะไม่ธรรมดา แถมยังเจ้าเล่ห์มีแผนการไม่เบา!
“วิชาหมอผี!”
ขณะที่ชิวเย่กำลังครุ่นคิด ชิวเฉ่าที่อยู่ข้าง ๆ ก็กระตุกแขนนางแล้วกระโดดโหยงขึ้นมา ร้องเสียงดังด้วยความตกใจว่า