ทุกคนโห่ร้องยินดี มีความสุขกันถ้วนหน้า โดยเฉพาะเหล่าคนในเผ่าที่ลงมือทำด้วยตัวเอง ต่างถือเครื่องปั้นดินเผาที่ตัวเองทำได้ไปอวดคนอื่น ยิ้มหน้าบานกันสุด ๆ
แต่คนมีสุขก็มี คนกลุ้มใจก็มี
สาวหูสัตว์สองคนย่อตัวอยู่บนพื้น มองคนอื่นถือเครื่องปั้นดินเผาที่ตัวเองทำไปอวดตาปริบ ๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอิจฉาขนาดไหน
หลังจากอิจฉาอยู่พักหนึ่ง สาวหูสัตว์ทั้งสองก็หันมา คิดจะอ้อนวอนให้หยางเฉิงเผาเครื่องปั้นดินเผาให้อีกเตา ทว่าพอเห็นสีหน้าบูดบึ้งของหยางเฉิง ก็รีบล้มเลิกความคิดนั้นทันที
รออีกหน่อยดีกว่า ตอนนี้ท่านวูดูเหมือนจะอารมณ์ไม่ดี...
หยางเฉิงอารมณ์ไม่ดีจริง ๆ ตอนนี้เขากำลังกลุ้มใจอยู่
เพราะเขาจำได้ว่าเคยดูสารคดีบนโลก ในสารคดีนั้นตอนเผาเครื่องปั้นดินเผา เขาวางภาชนะดินเผาที่ยังไม่เผาไว้มากกว่า 60 ชิ้น พอเปิดเตาออกมา มีแค่สองชิ้นที่เสียหาย ที่เหลือสมบูรณ์ดีทั้งหมด
แต่เครื่องปั้นดินเผาที่เผาสำเร็จตรงหน้า กลับมีไม่ถึง 30 ชิ้น ที่เหลือไม่ร้าวก็แตกเป็นเศษไปเลย!
ถึงนี่จะเป็นครั้งแรกที่หยางเฉิงเผาเตา แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ควรต่างกันขนาดนี้สิ!
ทว่าหยางเฉิงที่กำลังกลุ้มใจก็เข้าใจสาเหตุได้อย่างรวดเร็ว เขาใจร้อนเกินไป เปิดเตาเร็วเกินควร อุณหภูมิข้างในยังลดลงไม่หมด
ร้อนขยาย เย็นหด
อุณหภูมิในเตาสูงเกินไป พอเจออากาศข้างนอกที่ค่อนข้างเย็น ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน เครื่องปั้นดินเผาก็เลยแตกเป็นธรรมดา
แต่โชคดีที่พรสวรรค์ก็สำคัญ