ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีของทุกคน ม่านแสงที่ปกคลุมมหกรรมแลกเปลี่ยนพลันแตกออกเป็นชิ้น ๆ ก่อนจะสลายหายไปในที่สุด
ในระหว่างนั้น กระดูกวูที่แต่ละเผ่าครอบครองต่างเปล่งแสงสว่าง เส้นสีขาวหลายสายเชื่อมต่อไปยังโขดหินใหญ่แต่ละก้อนภายในม่านแสง
สือลี่ปลดกระดูกวูที่เอวออกมา แล้วมองไปตามทิศทางที่มันชี้ เผยให้เห็นว่าจุดแลกเปลี่ยนของเผ่าสิงโตคลั่งอยู่ตรงปลายสุดของโขดหินใหญ่
เวลานี้มีหลายเผ่าเข้าไปในมหกรรมแลกเปลี่ยนแล้ว ต่างพากันตามหาโขดหินใหญ่ของเผ่าตน
“เหยียนหู ข้าจะพาคนในเผ่าไปหาจุดแลกเปลี่ยนก่อน ไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะ”
สือลี่เองก็รอไม่ไหวแล้ว เขาบอกเหยียนหู ก่อนจะพานักรบตราเผ่าสิบกว่าคนของตัวเองวิ่งตามเผ่าใหญ่เข้าไปด้านใน
พอเห็นพวกเขาวิ่งเข้าไป เหยียนหูก็พลอยตื่นเต้นไปด้วยจนอดไม่ได้
เขาหันกลับอย่างร้อนใจ เดินกลับไปยังเผ่าของตน แล้วถามหยางเฉิงที่กำลังศึกษาว่าเหตุใดกระดูกวูจึงเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า “ท่านวู พวกเราเข้าไปกันเถอะ”
หยางเฉิงได้สติกลับมา เมื่อเห็นคนในเผ่ารอบข้างตื่นเต้นกันสุดขีด เขาก็พยักหน้า
“ไปกัน พวกเราก็เข้าไปบ้าง”
“ได้เลย!”
ทุกคนขานรับ จากนั้นก็โยนข้าวของทั้งหมดบนตัวลงบนแพ แล้วช่วยกันยกแพเดินเข้าไปด้านใน
เผ่านกกระจอกครามอยู่ไม่ไกลจากม่านแสงนัก ใช้เวลาไม่ถึง 30 วินาทีก็ข้ามผ่านตำแหน่งเดิมของม่านแสงมาได้
หยางเฉิงสังเกตเห็นอย่างละเอียดว่าแท้จริงแล้วม่านแสงยังไม่ได้หายไปทั้งหมด