ข้าคือหัวหน้าหมู่บ้านในเผ่าดึกดำบรรพ์

ตอนที่ 16 ข้ามาเป็นหัวหน้าเผ่าดั้งเดิม

6 นาที· 1.3K คำ

เมื่ออักขระหมอผีเปลี่ยน วิชาหมอผีก็เปลี่ยนแปลงตามได้

นี่เป็นการค้นพบที่น่าทึ่งจริง ๆ!

สำหรับหยางเฉิงแล้ว นี่ก็เป็นข่าวดีอย่างยิ่ง!

ก่อนหน้านี้เขายังแอบรู้สึกว่าวิชาเพลิงกับวิชาปลุกสตินั้นไม่ค่อยเข้าท่าอยู่บ้าง

แต่ตอนนี้ดูท่า หากเปลี่ยนอักขระหมอผีของวิชาเพลิง จากเดิมที่ทำได้แค่ปล่อยเปลวไฟเล็ก ๆ ก็อาจเปลี่ยนให้ปล่อยลูกไฟยักษ์ออกมาได้ ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้เลย!

ส่วนวิชาปลุกสติ หากเปลี่ยนแปลงไป บางทีอาจทำให้นักรบตราเผ่าฮึกเหิมราวกับฉีดเลือดไก่ แล้วระเบิดพลังออกมาได้มากกว่าปกติหลายเท่าก็ได้?

ดวงตาของหยางเฉิงเป็นประกาย ยิ่งคิดก็ยิ่งเห็นว่าเป็นไปได้

แต่เขายังไม่ได้ทดลองวิชาลูกไฟกับวิชาปลุกสติในทันที

กลับทดลองวิชาสมานแผลต่อ เมื่อครู่เขารวมอักขระหมอผีตัวที่สี่กับตัวที่ห้าเข้าด้วยกัน

แต่เขายังค้นพบด้วยว่าอักขระหมอผีตัวที่หกสามารถแยกออกเป็นอักขระหมอผีอีกสี่ตัวได้

หยางเฉิงจึงควบแน่นอักขระหมอผีของวิชาสมานแผลขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้แยกอักขระตัวที่หกออก

วิชาสมานแผลที่เดิมประกอบขึ้นจากอักขระหมอผีแปดตัว จึงกลายเป็นสิบเอ็ดตัว

ผลยังเหมือนเมื่อครู่

หลังจากอักขระหมอผีตรวจสอบตัวเองแล้ว ก็เปล่งแสงสีเขียวออกมา

คราวนี้แสงดูหม่นกว่าสองครั้งก่อนอยู่บ้าง หยางเฉิงลองใช้มันกับตัวเอง

ผลลัพธ์แทบไม่ต่างจากวิชาสมานแผลแบบเดิม แต่ใช้พลังหมอผีในการควบแน่นอักขระน้อยมาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป