“เหยียนหลิน ไปเรียกอิงกับคนอื่น ๆ มาที ข้ามีเรื่องให้ทุกคนช่วยกันทำ” หยางเฉิงกล่าว
ไม่นาน เหยียนหลินก็พาสาวหูกระต่ายสองคนกับสาวหูกวางอีกหนึ่งคนมาหา
พวกนางล้วนเป็นหญิงหมอผี มีสิทธิพิเศษ แม้จะเป็นนักรบตราเผ่า แต่ก็ไม่ต้องรับผิดชอบการล่าสัตว์เหมือนหน่วยล่า มีเพียงคำสั่งของหยางเฉิงเท่านั้นที่พวกนางต้องทำตาม
“ท่านวู อิงมาแล้วเจ้าค่ะ” เหยียนหลินกล่าว
สาวหูสัตว์อีกสามคนเพิ่งเป็นหญิงหมอผีได้สองวัน หยางเฉิงย่อมรู้ชื่อของพวกนางแล้ว
อิงเป็นหนึ่งในสาวหูกระต่ายฝาแฝด ส่วนอีกคนชื่อเถา สำหรับสาวหูกวางนั้นชื่อว่าลูลู่
ตอนแรกพอหยางเฉิงได้ยินชื่อ ลูลู่ ก็คิดว่าเป็นลูลู่ที่เสกศัตรูให้กลายเป็นกระต่ายในเกมล่าเกมหนึ่งเสียอีก
“ท่านวู... เรียกพวกเราหรือเจ้าคะ?”
เมื่อสาวหูสัตว์ทั้งสามมาถึง ก็ส่งเสียงเรียกหยางเฉิงเบา ๆ
หูกระต่ายของฝาแฝดทั้งคู่ตั้งตรง แก้มแดงเรื่อ ยิ่งหน้าตาเหมือนกันเป๊ะก็ยิ่งน่ารักจนใจเจ็บ
ส่วนสาวหูกวางนั้นเขากวางขยับดุ๊กดิ๊ก ใบหน้าของนางค่อนข้างเรียว แม้จะดูน่ารัก แต่ก็แฝงความเย้ายวนอยู่ไม่น้อย
“อืม พวกเจ้ายืนดูอยู่ข้าง ๆ ก่อน เดี๋ยวค่อยทำตามท่าทางของข้า”
พูดจบ หยางเฉิงก็เริ่มสาธิตขั้นตอนการทำเครื่องปั้นดินเผา
เขาย่อตัวลง เทน้ำจากถังไม้ไผ่ลงบนดินเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มนวดดินอยู่ท่ามกลางสายตาของทุกคน
มู่ชิง ชนเผ่าอีกหลายคน รวมถึงเหยียนหลิน ซิ่ง และสาวหูสัตว์อีกสามคน ต่างเบิกตากว้างด้วยความงุนงง