สภาพของทีมล่าสัตว์ไม่ค่อยสู้ดีนัก
ทุกคนล้วนมีบาดแผลติดตัว
แต่บาดแผลได้รับการจัดการทันท่วงที จึงไม่มีเลือดไหล
นี่เป็นข้อกำหนดพื้นฐานของทีมล่าสัตว์ และยังเป็นสิ่งสำคัญที่สุดด้วย
เมื่อได้รับบาดเจ็บข้างนอก ต้องรีบจัดการแผลก่อน ห้ามทิ้งกลิ่นคาวเลือดไว้ ไม่อย่างนั้นสัตว์ร้ายอาจถูกล่อกลับมาถึงเผ่า
คนที่ยืนอยู่หน้าสุดของทีมล่าสัตว์คือเหยียนหู
ร่างของเขาสูงใหญ่ที่สุดในทีมล่าสัตว์ แถมยังสูงเกือบสองเมตร
แขนทั้งสองข้างก็กำยำราวกับแขนของกิเลน
แค่ยืนเฉย ๆ ก็ชวนให้คนรู้สึกกดดันอย่างยิ่ง!
เหยียนหูกับนักรบเผ่าที่ออกลาดตระเวนยังไม่ทันได้พูดอะไร มู่ชิงก็วิ่งเข้ามาเสียก่อน
อย่าเห็นว่าตาแก่มู่ชิงอายุมากแล้วเชียว ความเร็วของเขาไม่ธรรมดาเลย
ระยะทางแค่ห้าหกร้อยเมตร เขาวิ่งได้สบาย ๆ ด้วยความเร็วระดับสถิติวิ่งระยะสั้นที่ดีที่สุดของโลกเลยทีเดียว
ทำเอาหยางเฉิงที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังตะลึงจนค้าง อยากตามให้ทันก็ยังทำไม่ได้
พอมู่ชิงวิ่งมาถึง เขาก็เริ่มนับจำนวนคนในทีมล่าสัตว์ก่อน
“หนึ่ง สอง สาม...สิบ หนึ่ง สอง สาม...หก...”
มู่ชิงนับจากหนึ่งถึงสิบ แล้วนับจากหนึ่งถึงหกอีกครั้ง
เขากะจำนวนดูแล้วพบว่าครบเท่ากับตอนออกเดินทาง
มู่ชิงจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที
ทุกครั้งก่อนทีมล่าสัตว์ออกเดินทาง เขาต้องนับจำนวนคนก่อนหนึ่งรอบ พอทีมกลับมาก็ต้องนับอีกครั้ง
และทุกครั้งที่ถึงตอนนี้ สิ่งที่มู่ชิงกังวลที่สุดก็คือจำนวนคนก่อนออกเดินทางกับหลังกลับมาไม่ตรงกัน
นั่นหมายความว่าทีมล่าสัตว์สูญเสียกำลังคนไป