“คุณชายกู้ ท่านมาขอร้องให้ข้าหาคำตอบให้เอง ข้าถึงยอมดูดวงให้”
“แต่ท่านโกหกข้าทำไม?”
กู้เหยียนโจวก็ถึงกับงง
“ผมไม่ได้โกหก ผมเกิดวันนี้และฉลองวันเกิดแบบนี้มาตลอด”
ฉงจิ่วรีบช่วยอธิบายข้าง ๆ
“ถูกต้องครับ ห้า...เอ่อ...วันเกิดของคุณชายเป็นแบบนี้มาตลอด ทุกคนรู้ดี”
“เป็นไปไม่ได้!”
ลู่จือจือยืนยันหนักแน่น
“ชะตานี้ถึงจะสูงส่ง แต่ก็เทียบได้แค่คนธรรมดาทั่วไป”
“คุณแบกปราณสีม่วงไว้ทั้งตัว ไม่ทางไหนเลยที่จะมีชะตาแบบนี้”
ลู่จือจืออยู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้
“อ้อ จริงสิ ตระกูลใหญ่แบบตระกูลกู้ คงไม่ง่ายที่จะเอาวันเกิดแปดอักษรที่แท้จริงบอกใครหรอกใช่ไหม”
“บางทีปู่ของคุณอาจตั้งใจบอกวันเกิดปลอมไว้เพื่อความปลอดภัยของคุณ”
“คุณต้องเข้าใจนะ วันเกิดแปดอักษรน่ะ ต่อให้คลาดแค่หนึ่งนาที ชะตาก็ต่างกันฟ้ากับเหว”
กู้เหยียนโจวนิ่งคิดครู่หนึ่ง
“งั้นผมไปถามปู่ผมดีไหม?”
“ถ้าวันเกิดของผมเป็นวันปลอม งั้นคนที่รู้วันเกิดจริงก็มีแค่ปู่ผมคนเดียว”
“ฉงจิ่ว”
กู้เหยียนโจวสั่ง
“ไปดูหน่อยว่าปู่หลับหรือยัง”
ฉงจิ่วรับคำแล้วเดินออกไป กู้เหยียนโจวหันมองลู่จือจือ
“อยากออกไปเดินเล่นไหม? สวนของตระกูลกู้ ตอนกลางคืนสวยกว่าตอนกลางวันอีกนะ”
ลู่จือจืออยากไปอยู่แล้ว
“ได้สิ”
นางผลัดรถเข็นของกู้เหยียนโจวอย่างชำนาญ
“จริง ๆ ว่าสวนของคุณควรปลูกต้นไม้เพิ่มอีกสักหน่อย แบบนี้จะได้เพิ่มพลังหยางในบริเวณนี้”