ห้องนี้ดีไปเสียทุกอย่าง พื้นที่กว้างกว่าห้องที่นางเคยอยู่ที่ตระกูลเหรินถึงสี่เท่าไม่รู้จบ ภายในเต็มไปด้วยสิ่งดีงามสารพัด
เตียงสูงหมอนนุ่ม ข้างเตียงปูพรมนุ่มฟู
ในห้องเสื้อผ้าเต็มไปด้วยเสื้อผ้า รองเท้า และกระเป๋า แม้กระทั่งถุงที่ยังไม่แกะก็ยังวางอยู่บนพื้น
บนโต๊ะเครื่องแป้งขนาดใหญ่วางเครื่องสำอางหลากหลายแบรนด์ ส่วนตู้เครื่องประดับข้างๆ มีไข่มุกเงางาม เพชรระยิบระยับ
มารดายืนอยู่ที่ปากประตู จ้องมองนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
แววตาผิดหวังของมารดาฉาบผ่านไปชั่วครู่ กลับกลายเป็นความลำบากใจ
"ชั้นสี่..."
ปู่จางเดินเข้ามาอธิบาย
"คุณหนูสาม ชั้นสี่เป็นห้องหนังสือและห้องเก็บตำราของคุณหนูๆ กับคุณชายทั้งหลาย ไม่มีห้องพักอาศัยเจ้าค่ะ"
ลู่จือจือครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หากมีห้องเดี่ยวให้สักห้อง ของบนชั้นสี่ก็ยังสามารถจัดการได้เหมือนกัน
"เช่นนั้นข้าขอมีห้องหนังสือสักห้องบนชั้นสี่ได้หรือไม่?"
ดวงตามารดาเป็นประกายวาบขึ้นมาทันที
"ได้สิ ยิ่งเรียนหรือทำงานก็ได้ทั้งนั้น"
ลู่จือจือรู้สึกโล่งใจ
"เช่นนั้นก็ดี ข้าจะพักที่นี่ละ ขอบคุณท่านมาก"
ดวงตามารดาคลอหน่วยน้ำตา
"ลูกแม่ดีจริงๆ แม่อยู่ห้องติดกัน หากลูกมีอะไรก็มาหาแม่ได้ทุกเรื่อง"
มารดาจับมือลู่จือจือพูดคุยอยู่ครู่ใหญ่ ก็จากไปพร้อมกับปู่จาง ปล่อยให้นางเก็บข้าวของและพักผ่อน
ลู่จือจือเปิดหีบ เดินไปแขวนกระบี่เหรียญทองแดงไว้เหนือประตู
เดินเข้าไปในห้องเสื้อผ้า หยิบเสื้อผ้าทิศตะวันออกออกมาจากตู้ แล้ววางป้ายวิญญาณอาจารย์ไว้แทนที่