จางหมิงเอินได้ยินเสียงคนเรียกเขา หันไปก็เห็นลู่จือจือ
เด็กสาวคนนี้ดูอายุราวสิบกว่าปี ใจละเอียดและกล้าหาญ มีความสุขุมเกินวัย
ครั้งแรกที่เจอคือในห้องดับจิต เธอมีความคิดเป็นระบบ ไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลย
ครั้งที่สองคือตอนเถียนอวี่ถือมีดจะฆ่าคน แม้แต่พี่สาวของเธอยังตกใจไม่น้อย แต่เธอกลับสีหน้าเรียบเฉยราวกับแค่ดูเรื่องสนุก
เด็กสาวเดินเนิบนาบเข้ามาหาเขา สายตาชัดเจนแจ่มใส
"สารวัตรจาง บังเอิญจังเลยนะคะ เจอคุณที่นี่"
จางหมิงเอินยิ้มตอบ
"คุณหนูลู่ บังเอิญจริง ๆ คุณมาที่นี่ได้ยังไงครับ?"
ลู่จือจือคิดเสมอว่าเรื่องใด ๆ ก็ไม่ควรปิดบังใคร
"ไซต์ก่อสร้างนี้เป็นของญาติฉันค่ะ ฉันมาช่วยดูฮวงจุ้ยให้"
"คุณมาสืบคดีเหรอคะ?"
จางหมิงเอินไม่เคยเชื่อเรื่องงมงายอย่างฮวงจุ้ย จึงไม่ได้ใส่ใจคำพูดของลู่จือจือ
"อืม ที่ไซต์นี้เกิดอุบัติเหตุขึ้น ตอนนี้ยังระบุไม่ได้ว่าเป็นฝีมือคนหรืออุบัติเหตุ สั่งหยุดงานแล้ว คุณอย่าอยู่ที่นี่เลยจะดีกว่า"
ลู่จือจือสายตามุ่งมั่น
"ฉันทราบดีค่ะ เรื่องที่เกิดในไซต์นี้ไม่ใช่อุบัติเหตุ"
จางหมิงเอินเกิดความสนใจขึ้นมาทันที
"คุณรู้ได้ยังไงว่าไม่ใช่อุบัติเหตุ? ยังเป็นเด็ก อย่าพูดเหลวไหล"
ลู่จือจือคุ้นเคยกับท่าทีของคุณตำรวจจางเป็นอย่างดี
เธอเคยเจอคนแบบคุณตำรวจจางมามาก
ส่วนใหญ่เป็นหมอ อาจารย์ และตำรวจ