มารดาของลู่จือจือยังคงลังเลอยู่บ้าง แต่พอได้ยินท่านผู้เฒ่ากู้เล่าว่าเมื่อคืนกู้เหยียนโจวไปส่งใครคนหนึ่ง เธอก็ถึงกับคลายข้อสงสัยลง
แม้กู้เหยียนโจวจะสนิทสนมกับลู่จือจือมากเกินหน่อย แต่จือจือมีนิสัยเย็นชา และไม่ค่อยพูดจาเก่ง
กู้เหยียนโจวมีโอกาสสูงที่จะชอบเด็กผู้หญิงที่ดูอ่อนโยนอย่างอวี้ซูมากกว่า
เพียงแต่...
มารดาของลู่จือจือไม่ได้ตอบรับ
"ท่านผู้เฒ่ากู้ คุณชายกู้พวกเราเคยพบเจอกันหนึ่งสองครั้ง อีกทั้งท่านยังเลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็ก นิสัยใจคอและฐานะตระกูลไม่ต้องพูดถึง เรียกได้ว่าเป็นเด็กที่ยอดเยี่ยมที่สุด"
"แต่ข้าก็ยังต้องถามความเห็นของอวี้ซูก่อน เพราะทั้งสองคนก็ยังไม่ได้คบหาดูใจกันอย่างเป็นทางการ"
ท่านผู้เฒ่ากู้พยักหน้ารับเป็นเชิงเห็นด้วย
"ใช่ ข้าสะเพร่าเกินไปเอง"
"เพียงแต่อยากพูดว่าเพราะอาโจวชอบ ข้าถึงได้รีบมาสู่ขอให้เร็วขึ้น"
"เจ้าอาโจวคนนี้เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับงาน เรื่องของตัวเองไม่เคยใส่ใจ ข้าถึงได้มาบอกกล่าวกับพวกเจ้าก่อน เพื่อที่ทั้งสองตระกูลจะได้ไปมาหาสู่กันบ่อยขึ้น"
มารดาของลู่จือจือก็กล่าวตอบตามมารยาท
"สมควรแล้ว ทั้งหมดล้วนสมควรแล้ว"
"แต่... เรื่องหมั้นหมายน่ะ..."
"ท่านลู่ของบ้านข้าก็ไม่อยู่ พวกเด็ก ๆ ก็ไม่ค่อยอยู่บ้าน ข้าก็ไม่กล้าตัดสินใจเอง..."
ท่านผู้เฒ่ากู้โบกมือไปมา
"เป็นข้าที่คิดไม่รอบคอบ ไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้าแล้วบุกมาถึงเรือน"
"ข้าแก่แล้ว ไม่รู้ว่าจะช่วยเหลืออาโจวได้อีกแค่ไหน ไม่อยากรู้ว่าภายในชาตินี้ ข้าจะได้เห็นเขาสร้างครอบครัวหรือไม่"
พูดไปพูดมา ท่านผู้เฒ่ากู้ก็เริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า
มารดาของลู่จือจือตอนแรกค่อนข้างไม่พอใจที่ท่านผู้เฒ่ากู้บุกมาถึงเรือนโดยไม่บอกกล่าว