เมื่อก้าวออกจากห้อง ก็มีคนรอเขาอยู่ก่อนแล้ว
“ศิษย์น้องหยางฟาน”
ศิษย์หลายคนจากหุบเหล่ากระบี่รีบเข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
“ขออภัยที่ให้ศิษย์พี่ทั้งหลายรอนาน”
แม้พลังบำเพ็ญของคนเหล่านี้จะไม่สูงเท่าเขา แต่หยางฟานก็ไม่คิดวางท่าต่อหน้าพวกเขา
พวกเขาล้วนเป็นคนจากหุบเหล่ากระบี่ และเคยช่วยเหลือหยางฟานไว้ไม่น้อย
“ศิษย์น้องพูดอะไรเช่นนั้น พวกเราล้วนคุ้นเคยกันดี ไปเถอะ พวกเราจะพาเจ้าไปเดี๋ยวนี้”
กล่าวจบ คนทั้งหลายก็บังคับกระบี่บินพาหยางฟานมุ่งหน้าไปยังหุบเหล่ากระบี่ทันที
ระหว่างที่บังคับกระบี่บินไปยังหุบเหล่ากระบี่ หยางฟานก็มองคนเหล่านั้นด้วยความสงสัย
“ศิษย์พี่ทั้งหลาย เหตุใดจู่ ๆ จึงต้องการให้ข้ามาช่วยอีก?”
ในหุบเหล่ากระบี่มีข้ารับใช้คุมไฟอยู่หลายคน เหตุใดจู่ ๆ จึงต้องให้เขามาช่วย
“เฮ้ ก็มีข้ารับใช้หลายคนอายุครบกำหนดแล้ว จึงออกจากสำนักไป ฝั่งเราก็ขาดคนพอดี”
“อีกอย่าง ช่วงนี้ต้องหลอมอาวุธเพิ่มอีกหลายชิ้น จึงเรียกเจ้ามาช่วย”
หยางฟานพยักหน้าอย่างครุ่นคิด
“ศิษย์น้อง คราวนี้มาช่วยหลอมอาวุธมีผลประโยชน์ไม่น้อยเลยนะ”
ขณะนั้นเอง ศิษย์คนหนึ่งก็ลดเสียงลงพูดกับหยางฟาน
“โอ้ ว่าอย่างไร?”
“เพราะคราวนี้ต้องช่วยหลอมอาวุธให้เหล่านักบำเพ็ญหญิงบนยอดบัวแดง ถึงตอนนั้นศิษย์พี่ศิษย์น้องหญิงจะมากันไม่น้อย...”
ศิษย์หลายคนพูดพลางทำหน้าหื่นกระหาย หยางฟานเห็นแล้วก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ