“เฮ้ ไม่มีหลั่วฉางเหอไอ้เดนมนุษย์มาคุ้มครองเจ้าแล้ว เจ้าคิดว่าจะหนีรอดไปได้อีกงั้นรึ? ไปตายซะ!”
เซียวหลิงทันทีที่ตบะหนึ่งฟันลงมาที่หยางฟานอย่างโหดเหี้ยม
ค่ายกลส่งผ่านยังไม่ทำงานเต็มสมรรถ หากให้เพลานี้โดนดาบฟันเข้าไปก็จบเห่
แต่หยางฟานรู้ว่าตนห้ามหลบ ถ้าหลบ ค่ายกลส่งผ่านจะพังทลาย ตนย่อมถูกกักขังตายอยู่ในที่แห่งนี้อย่างแน่นอน
ในนาทีวิกฤตราวกับเส้นด้ายขาด หุ่นเชิดระดับหยวนอิงที่อยู่ข้าง ๆ เคลื่อนไหว
มันพุ่งเข้ามาอยู่เบื้องหน้าหยางฟานทันที สองมือกอดขึ้นตรงอก ขวางเพลาดาบนั้นไว้ได้อย่างห้าวหาญ
เกี้ยง — เพลาดาบนี้คมกริบ ทิ้งตราประจักษ์ไว้บนเนื้อของหุ่นเชิดระดับหยวนอิงได้หนึ่งตรา กระนั้นตัวหุ่นเชิดก็มิได้บาดเจ็บถึงแก่นแท้
แม้หยางฟานจะรู้แล้วว่าสมรภูมิของหุ่นเชิดนี้เทียบเท่าระดับหยวนอิง แต่ก็มิได้คิดว่าเนื้อกายจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
“หึ น่าสนใจจริง ดูท่าทางนี่คงเป็นหุ่นเชิดระดับหยวนอิงของสำนักเทียนจีสินะ”
“สำนักเทียนจีใหญ่โตขนาดนั้นก็มีหุ่นเชิดระดับหยวนอิงไม่ถึงสิบตัว ข้าแค่อยากรู้ว่าเจ้าจะฝ่ายคงได้นานเท่าไร”
เซียวหลิงสะบัดดาบคมในมือขึ้นอีกครา พร้อมฟันลงมา
แต่ชะงักนั้นเอง แสงบนค่ายกลส่งผ่านระเบิดสว่างวาบ เสาแสงหนึ่งทะยานพุ่งขึ้นจากภายใน ระยะเวลาเพียงเสี้ยววินาที หยางฟานก็ถูกดึงเข้าไปในแสงนั้น
ไม่ดีแล้ว เจ้าหนูนี่จะหนี ต้องขัดขวางมันเสีย
เซียวหลิงเดือดฉุน ฟันดาบผ่านอากาศไปข้างหน้าหลายเพลา หวังตัดค่ายกลส่งผ่านนั้นให้ขาด